Radujcie się, pokrzepiajcie się na duchu, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.

Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu, twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem.

Nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia.

Biegnę drogą Twojej woli, Panie, bo szeroko otwierasz moje serce.

Jak w jednym ciele mamy wiele członków, a nie wszystkie członki spełniają tę samą czynność — podobnie wszyscy razem tworzymy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jesteśmy nawzajem dla siebie członkami.

Tak mówi Pan: Góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie.

Jezus zobaczył, jak uboga wdowa wrzuciła dwa pieniążki do skarbony w świątyni, i rzekł: «Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało, ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie».

Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno Ciało.