W jednej z przypowieści Jezusa król mówi do swoich sług: «Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie». Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami.

Blisko jest Ten, który mnie uniewinni. Oto Pan Bóg mnie wspomaga, któż mnie potępi?

Przypomnijcie sobie dawniejsze dni, kiedyście to po oświeceniu wiarą wytrzymali wielką nawałę cierpień. Z radością przyjęliście rabunek waszego mienia, wiedząc, że sami posiadacie majętność lepszą i trwałą.

Wsparła mnie, Panie, Twoja łaska. Gdy w sercu moim wzbierały troski, pociecha Twoja koiła duszę moją.

We wszelkiej potrzebie i naszym ucisku, bracia zaczerpnęliśmy nowej siły z waszej wiary.

Jezus mówi: Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe.

Jezus mówi: Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was.

Jezus mówi: Oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.