Jezus mówi w przypowieści: Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: „Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy”. Ten odpowiedział: „Idę, panie”, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: „Nie chcę”. Później jednak opamiętał się i poszedł. Któryż z tych dwóch spełnił wolę ojca?

Tak mówi Pan: Dam im jedno serce i tchnę nowego ducha do ich wnętrza.

Jezus mówi: Bądźcie podobni do ludzi, oczekujących swego pana, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze.

Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi.

Oto siewca wyszedł siać. Pewne ziarna padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!

Prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, wyzwoliło nas spod prawa grzechu i śmierci.

Jezus mówi: Królestwo Boże podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posadził w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki powietrzne gnieździły się na jego gałęziach.

Jezus mówi: Czyż nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”.