Taizé

Рэгулярныя навіны падрыхтоўкі

Serge — 2025-08-02T16:08:30Z

З мэтай рэгулярнага інфармавання аб падрыхтоўцы да Еўрапейскае сустрэчы мы рэгулярна выдаем чатырохстаронкавы “Веснік” на французскай мове (фр. Gazette). Ніжэй першыя выпускі ў фармаце PDF:


#01


#02


#03


#04

Каб атрымліваць Gazette поштаю, вы можаце аформіць падпіску праз адпаведную старонку, якая паўстала для ўсіх, хто цікавіцца падрыхтоўкай.

Калі вы жадаеце прыняць удзел у напісанні Gazette або калі ў вас ёсць водгук ці фота, якія можна прапанаваць для будучага нумара, не вагайцеся пісаць нам па адрасе parisidf taize.fr.

Уступная практычная інфармацыя

Serge — 2025-06-09T12:44:34Z

Напрыканцы 2025 г. у Парыжы й па ўсім рэгіёне Іль-дэ-Франс адбудзецца чарговы этап Пілігрымкі Даверу на Зямлі, якую арганізоўвае экуменічная супольнасць Тэзэ. Па запрашэнні мясцовых Цэркваў розных канфесій тысячы маладзёнаў з усяе Еўропы ва ўзросце ад 18 да 35 гадоў збяруцца разам у духу свята і сяброўства на малітву і абмен думкамі. Мы з нецярпеннем чакаем вас!

Мерапрыемства яднання маладзёнаў з усяе Еўропы

● Сустрэчы прызначаны для моладзі ва ўзросце ад 18 да 35 гадоў. Кіраўнікі груп могуць быць старэйшымі.

● Максімальна магчымую колькасць удзельнікаў на колькі тое будзе магчыма будуць гасціць мясцовыя жыхары. Працэсам пошуку жытла будуць займацца хрысціянскія абшчыны Парыжа і прылеглага рэгіёну.

Даты

● Прыбыццё: нядзельная раніца, 28 снежня 2025 г.
● Ад'езд: чацвярговае папалудне, 1 студзеня 2026 г.

Прыбыццё 26 снежня

Нам неабходныя валанцёры, якія прыедуць двума днямі раней.

□ Мо, граеш на музычным інструменце ці спяваеш у хоры?
□ Мо, можаш дапамагчы нам у групах працы (раздача ежы, прыбіранне, падрыхтоўка месцаў для малітвы, транспарт, тэматычныя семінары і г.д.) або можаш падтрымаць мясцовую абшчыну ў прыёме ўдзельнікаў, арганізацыі малітваў і падчас ранішняе праграмы?

Нарыс праграмы

□ Штодзённа будуць адбывацца супольныя малітвы і дзяленне ў малых групах.

□ Ранкам удзельнікі Сустрэчы будуць адкрываць для сябе мясцовыя ініцыятывы і сустракацца са сведкамі надзеі.

□ У вялікіх касцёлах Парыжа пройдуць паўдзённыя малітвы.

□ У другой палове дня будуць прапанаваны тэматычныя семінары па розных тэмах.

□ Усе ўдзельнікі збяруцца разам на вялікай прасторы ў цэнтры горада для супольнае вечаровае малітвы.

Рэгістрацыя

● Запісацца ў валанцёры можна будзе па прыбыцці 26 снежня. Валанцёраў будзе абавязваць тая ж самая аплата за ўдзел у Сустрэчы, што й рэшту ўдзельнікаў.

● Рэгістрацыя на Сустрэчу распачнецца летам 2025 года на старонцы Тэзэ.

Больш дэталёвая інфармацыя – праграма, кошт, рэгістрацыя і г.д. – будзе апублікавана ў летнія месяцы.

Інфармацыйны бюлетэнь для Беларусі | Вялікдзень 2025

Serge — 2025-05-08T19:39:38Z

Хрыстос Уваскрос!

Спадзяюся, што вы добра правялі Пасхальныя святы, а святло Вялікадня да гэтага часу прамянее ўнутры вас, асвятляючы вашае штодзённае жыццё ды ўсіх тых, хто вакол вас. Усіх тых, каму выпала шчасце з нагоды добрага жыцця, але й тых, хто перажывае цяжкія часы.

На працягу апошніх трох тыдняў у Тэзэ мы змаглі прыняць багата наведвальнікаў, якія прыехалі памаліцца з братамі Супольнасці. Адначасова мы рыхтуемся прымаць пілігрымаў, якія ў групах ці паасобку наведаюць нас улетку.

Падчас апошняе Еўрапейскае сустрэчы, якая адбылася напрыканцы мінулага года ў эстонскім Таліне, мы былі вельмі ўсцешаныя ўдзелам каля 90 удзельнікаў з Беларусі. Нацыянальныя сустрэчы сталі выдатнай магчымасцю даведацца крыху больш пра вашую краіну і яе жыхароў. Мяркую, шэраг іншых удзельнікаў Сустрэчы былі шчаслівыя з нагоды абмену з беларускімі пілігрымамі.

Ужо зараз наш позірк скіраваны на канец года і на падрыхтоўку Сустрэчы, якая адбудзецца з 28 снежня па 1 студзеня 2026 года ў Парыжы і ваколіцах.

Было б няблага, каб шмат беларусаў змаглі б у ёй паўдзельнічаць.

У справе атрымання візаў, як і летась, мы ў прынцыпе можам разлічваць на дапамогу амбасады Францыі ў Менску. Гэта будзе сур'ёзнай падтрымкай у падрыхтоўцы да паездкі. Нас аднак папярэдзілі, каб яшчэ да пачатку лета мы прадставілі ўступную ацэнку колькасці беларускіх удзельнікаў дзеля таго, каб супрацоўнікі амбасады маглі загадзя арганізаваць сваю працу.

Магчыма, вы ўжо ведаеце, ці ёсць беларускія групы, зацікаўленыя прыехаць на сустрэчу ў Парыж? З гэтае нагоды я прашу тых, хто плануе прыехаць на Еўрапейскую сустрэчу з групай, звязацца са мной у бліжэйшыя тыдні, каб мець магчымасць ацаніць колькасць беларускіх удзельнікаў.

У Вялікоднай радасці,

брат Крыстоф,
каардынатар па пытаннях адносна Беларусі

Атрыманыя пасланні

Serge — 2025-01-02T16:32:26Z

На гэтае старонцы публікуюцца звароты царкоўных і палітычных лідэраў да ўдзельнікаў 47-ае Еўрапейскае сустрэчы Тэзэ ў Таліне.

Францішак, Біскуп Рыма, Патрыярх Захаду
Барталамей I°, Архіепіскап Канстанцінопаля – Новага Рыма, Сусветны Патрыярх
правялебны д-р Стывен Котрэл, англіканскі арцыбіскуп Ёрка, прымас Англіі
вялебны Джэры Пілэй, Генеральны сакратар Сусветнае Рады Цэркваў
вялебная Анне Бургхардт, Генеральны сакратар Сусветнае лютэранскае федэрацыі
біскуп Дэбра Уоллес-Паджэт, Прэзідэнт Сусветнае метадысцкае рады
вялебны д-р Элія М. Браўн, Генеральны сакратар Сусветнага баптысцкага альянсу
вялебны Самуэль ван дэр Маас, Экуменічны афіцэр Сусветнага евангелічнага альянсу
сп. Антоніа Гуцьерэш, Генеральны сакратар ААН
спн. Урсула фон дэр Ляен, старшыня Еўрапейскае камісіі
сп. Алар Карыс, Прэзіжэнт Эстонскае Рэспублікі

Папа Францішак

Дарагая моладзь,

менавіта на беразе Балтыйскага мора, у Таліне, сёлета вы збіраецеся на 47-ую Еўрапейскую сустрэчу, якую ўзначальвае Супольнасць Тэзэ. Папа Францішак перадае самыя цёплыя вітанні вам, братам Супольнасці, лідэрам розных хрысціянскіх канфесій Эстоніі, а таксама ўсім людзям добрай волі, якія прымаюць вас напрыканцы гэтага года.

Падчас свайго Апостальскага падарожжа ў тры краіны Балтыі ў 2018 г. Святы Айцец сустрэўся з моладдзю ў лютэранскай кірсе Каарлі ў Таліне, дзе прамовіў такія словы, якія таксама апісваюць тое, што вы перажываеце гэтымі днямі: «Заўсёды прыемна сустракацца, дзяліцца сваімі жыццёвымі гісторыямі, дзяліцца адно з адным сваімі думкамі і спадзяваннямі; таксама цудоўна, што мы сабраліся разам як вернікі Езуса Хрыста» (Экуменічная сустрэча з маладзёнамі, 25 верасня 2018 г.).

Яднацца ў духу дзялення і сяброўства: гэта асабліва важна ў сучасным кантэксце, калі наш свет перажывае сур'ёзныя выпрабаванні. Багата краін змагаюцца з гвалтам і вайной, многія людзі становяцца ахвярамі бесчалавечнага абыходжання, а яшчэ іншыя дэзарыентаваны няроўнасцю ў нашых грамадствах і сур'ёзнымі экалагічнымі небяспекамі.

Гэтымі днямі ў Таліне хочацца «спадзявацца звыш усялякае надзеі», як гаворыцца ў загалоўку ліста, які брат Мэцью, прыёр Тэзэ, напісаў на наступны год. Гэты заклік, сугучны тэматыцы Юбілейнага Года, які будзе адзначацца ў 2025 годзе, скіраваны таксама да кожнага з вас: «Крочце ў надзеі! Надзея перамагае кожную стому, кожны крызіс і кожную трывогу, даючы моцную матывацыю, каб ісці наперад. Надзея з'яўляецца дарам, які Бог нам дае, які напаўняе нашае жыццё сэнсам, асвятляе наш шлях і паказвае нам яго канчатковы кірунак і мэту» (Пасланне на 39-ы Сусветны дзень моладзі, 24 лістапада 2024 г.).

Дарагая моладзь, Святы Айцец спадзяецца на вас і яшчэ раз пацвярджае давер Касцёла да вас, таму што паўсюдны Касцёл патрабуе ўсіх вас, каб сёння абвяшчаць добрую навіну Божае любові. Гэта таксама сэнс сінадальнага працэсу, распачатага Каталіцкім Касцёлам, які прывёў да добрага прагрэсу ў экуменічным сяброўстве з нашымі братамі і сёстрамі розных хрысціянскіх веравызнанняў.

Давяраючы кожнага з вас і вашыя сем'і Пану праз заступніцтва Панны Марыі, папа Францішак ад усяго сэрца ўдзяляе вам сваё апостальскае дабраслаўленне і даручае сябе вашым малітвам.

кардынал П'етра Паралін
Дзяржаўны Сакратар Яго Святасці

Патрыярх Барталамей I°

Дарагая моладзь,

З вялікае радасцю і глыбокае любоўю мы дасылаем вам гэтае пасланне з нагоды Еўрапейскае сустрэчы, арганізаванай Супольнасцю Тэзэ ў цудоўным горадзе Таліне. Гэтая падзея, якая збірае маладзёнаў з розных народаў і хрысціянскіх традыцый, з'яўляецца жывым сведчаннем еднасці ў Хрысце і нашага агульнага закліку жыць як вучні Ўваскрослага Госпада.

Тэма, абраная для гэтае Сустрэчы, «Спадзеючыся звыш усялякае надзеі», заклікае нас паглыбляць нашую веру ў Бога, які з'яўляецца асноўнаю крыніцаю надзеі. Гэтая надзея, укаранёная ва ўваскрасенні Хрыста, заклікае нас глядзець па-за выклікі сучаснасці. Як піша апостал Павел: “Ён насуперак надзеі паверыў з надзеяй” (Рымлянаў 4, 18). Гэта пасланне нагадвае нам, што вера ўказвае дарогу там, дзе, здавалася б, яе няма.

У свеце, пазначаным падзеламі, канфліктамі і няўпэўненасцю, вы з'яўляецеся носьбітамі новае надзеі. Збіраючыся разам, каб маліцца, дзяліцца і разважаць, вы паказваеце рэальнасць Божае любові, якая пераўзыходзіць межы і яднае сэрцы ў сапраўднае камуніі. Сваім прыкладам вы паказваеце, што хрысціянская вера з'яўляецца пераўтваральнай сілай, здольнай прынесці супакой і надзею нават у самыя змрочныя часы. Таму мы запрашаем вас асаблівым чынам маліцца за краіны і рэгіёны, ахопленыя вайной і канфліктамі, асабліва за Ўкраіну і Блізкі Ўсход.

У гэтыя дні горад Талін з яго багатай духоўнай і культурнай гісторыяй становіцца знакам святла для Еўропы і свету. Вашая прысутнасць тут з'яўляецца сведчаннем таго святла, якім з'яўляецца Хрыстос, “святло праўдзівае, якое асвятляе кожнага чалавека, які прыходзіць на свет” (Яна 1, 9). Гэтае святло заклікае вас быць міратворцамі, слугамі Божай справядлівасці і пасламі паяднання. У свеце, часта азмрочаным абыякавасцю і непаразуменнем, вашая прыхільнасць з'яўляецца агеньчыкам надзеі.

Мы жадаем выказаць нашую ўдзячнасць Супольнасці Тэзэ, і асабліва брату Мэцью, за няспынную прыхільнасць хрысціянскаму адзінству. Вашае сведчанне нагадвае нам, што еднасць – гэта не далёкая мара, але рэальнасць, якую мы можам адчуць тут і цяпер, у пакоры і ўзаемнае любові. Праца Абшчыны Тэзэ натхняе тысячы людзей ва ўсім свеце і нагадвае нам, што мы ўсе пакліканы працаваць дзеля трывалага прымірэння.

Дарагая моладзь, заахвочваем вас да паглыблення вашае веры, пастаяннага пошуку Божае волі і жыцця паводле евангельскага навучання. Будзьце вестунамі хрысціянскае надзеі ў вашых сем'ях, абшчынах і грамадствах. Як пісаў апостал Павел: “Усё ў вас няхай робіцца ў любові” (1 Карынцянаў 16, 14). Гэты ўрывак нагадвае нам, што любоў павінна быць у цэнтры ўсяго, што мы робім, бо менавіта праз любоў мы адлюстроўваем аблічча Хрыста ў свеце.

У гэтым духу мы запрашаем вас культываваць адносіны, заснаваныя на выслухоўванні і ўзаемнае павазе. Кожная сустрэча, кожны дыялог – гэта магчымасць адкрыць для сябе багацце іншых і даць сведчанне прыгажосці Божага стварэння. Вы пакліканыя быць будаўнікамі еднасці, будаваць масты там, дзе ёсць муры, і асвятляць свет сваімі ўчынкамі ды словамі.

Молімся, каб гэтая Еўрапейская сустрэча стала крыніцай натхнення, духоўнага аднаўлення і багатых ласкаў для кожнага з вас. Няхай Пан накіроўвае і ўмацоўвае вас на вашым шляху веры і сведчання. Спадзяёмся, што гэты досвед умацуе вашае жаданне шчодра і аддана служыць Царкве і грамадству ў наступным годзе.

Ваш руплівы заступнік перад Богам

Стывен Котрэл, арцыбіскуп Ёрка

Дарагія сёстры і браты ў Хрысце,

з вялікай радасцю дасылаю вітанне, калі вы сабраліся ў Таліне на Міжнародную сустрэчу еўрапейскае моладзі, арганізаваную Тэзэ. Гэтая сустрэча з'яўляецца цудоўнаю нагодаю для маладых удзельнікаў ды іх гаспадароў распачаць новы год, будучы з'яднанымі ў малітве, сяброўстве і надзеі.

Я заахвочваю кожнага з вас скарыстацца гэтай магчымасцю быць пілігрымамі надзеі і супакою. Адпраўляючыся ў гэтае супольнае падарожжа, будзьма несці ў сабе дух Тэзэ, дух, які заклікае нас да еднасці, паяднання і любові.

Калі я ўпершыню прыехаў у Тэзэ больш за трыццаць гадоў таму, мяне ўразіў храм, дзе тройчы на дзень мы збіраемся на набажэнства. У ім некалькі ўваходаў і выхадаў, якія нагадваюць нам, што мы можам наблізіцца – ці нават сысці – рознымі спосабамі, бо Хрыстус нас збірае і пасылае рознымі спосабамі і ў розных напрамках. Але ў цэнтры – Хрыстус і Яго запрашэнне прыйсці да Яго, каб знайсці надзею і супакой для нашага жыцця і для свету.

Калі вы апынуліся тут, не ўпэўненыя ў тым, чым гэта з'яўляецца і навошта вы сюды прыехалі, ведайце, што вы ў добрым таварыстве. Як і Пётр, мы часта стаім перад Езусам з радасцю і адначасова з трывогай, але лепшага месца няма, бо тут мы знаходзім словы вечнага жыцця. Няхай яны кіруюць вамі ў наступныя дні. І няхай Хрыстус кіруе вашым жыццём.

Калі мы шукаем Божага дабраслаўлення на новы год, я малюся, каб гэтае падарожжа натхніла кожнага з вас вярнуцца дадому з адноўленым абавязацельствам будаваць адзінства і працаваць на карысць паяднання. Гэта дары, якія так патрэбны нашаму свету і Царкве.

З супакоем і надзеяй

Джэры Пілэй, Ген. сакратар Сусветнае Рады Цэркваў

Дарагія маладыя пілігрымы даверу,

ад імя Сусветнае Рады Цэркваў (СРЦ), супольніцтва з 352 Цэркваў, я з радасцю і ўдзячнасцю вітаю тых, хто прыехаў у Талін на 47-ю Еўрапейскую моладзевую Сустрэчу, арганізаваную Абшчынаю Тэзэ. Вашая Пілігрымка Даверу і Пілігрымка Справядлівасці, Паяднання і Адзінства СРЦ глыбока пераплецены. Абедзве заклікаюць нас супольна падарожнічаць як людзі веры, жывучы пераўтваральнай моцай Евангелля ў свеце, які прагне аздараўлення і аднаўлення. Справядлівасць вымагае чынаў, паяднанне вымагае аздараўлення, а адзінства вымагае пакоры – намацальных праяваў веры, якія ўвасабляюць абедзве пілігрымкі. Вашая прыхільнасць як маладых пілігрымаў прыўносіць новую энергію, крэатыўнасць і рашучасць у гэтую сумесную місію.

Канцэпцыя пілігрымкі – гэта больш, чым фізічнае падарожжа; гэта пераўтваральнае падарожжа веры, парадыгма хрысціянскага жыцця. Яна заклікае нас супольна ісці, як спадарожнікі, шукаючы Божае волі ў свеце, які прагне аздараўлення і надзеі. Будучы экуменічным падарожжам, парадыгма пілігрымкі нагадвае нам, што мы не адасобленыя вернікі, але спадарожнікі на супольнае дарозе. Нас аб'ядноўвае нашая вера ў Хрыста, нават сярод нашай разнастайнасці традыцый і выразаў.

Пілігрымка даверу заклікае вас выйсці з верай, пераадольваючы падзелы і спрыяючы адносінам, адзначаным узаемнай павагай, разуменнем і любоўю. Гэта запрашэнне выйсці па-за межы зоны камфорту, каб сустрэцца адно з адным ва ўразлівасці і аўтэнтычнасці, ды пабудаваць будучыню, заснаваную на надзеі і супольнай мэце. Гэта сутнасць экуменізму – супольна падарожнічаць як цела Хрыста, адзначаючы нашыя адрозненні як дары ды імкнучыся жыць паводле малітвы Езуса, каб мы «усе былі адно» (Яна 17, 21).

Гэтая сустрэча набывае асаблівую значнасць, бо прымеркавана да пачатку новага 2025 года. Пералом года сімвалізуе парог – момант, калі мы можам аднавіць сябе на гэтым экуменічным шляху. Гэта заклікае нас аднавіць нашую адданасць таму, каб быць сведкамі Божай справядлівасці і супакою ў свеце. Як пілігрымка – гэта не заўсёды лёгкі шлях, так і справа прымірэння і еднасці не з'яўляецца лёгкім. Тым не менш, калі мы крочым разам у даверы, мы знаходзім сілу адно ў адным ды ў нязменнай прысутнасці Бога.

Калі гэтымі днямі вы будзеце разважаць, маліцца і дзяліцца, адчуйце абдымкі сусветнай хрысціянскай супольнасці, якая крочыць побач з вамі. Няхай вашыя сэрцы будуць натхнёныя ўсведамленнем таго, што вы з'яўляецеся часткай большага руху – руху, сфармаванага Святым Духам, які імкнецца зрабіць бачным Божае валадарства любові і міру.

Няхай гэтая пілігрымка даверу адновіць ваш погляд на будучыню і паглыбіць вашую прыхільнасць супольна крочыць да свету, пазначанага справядлівасцю, прымірэннем і еднасцю.

З дабраслаўленнем на пераўтваральную сустрэчу і напоўнены надзеяй новы год.

Ваш у Хрысце

Анне Бургхардт, Ген. сакратар Сусветнае лютэранскае федэрацыі

Дарагая моладзь, сабраная супольнасцю Тэзэ ў Таліне,
дарагія пілігрымы надзеі і супакою!

Шчыра вітаю ўсіх вас ад імя Сусветнае лютэранскае федэрацыі, сусветнае супольнасці лютэранскіх цэркваў, калі вы сабраліся ў гэты калядны час, у час, калі мы святкуем святло, якое прыходзіць у свет праз Езуса Хрыста. Істотна, каб асабіста сустракацца, уважліва выслухоўваць, весці дыялог, перамяняцца праз сустрэчы. Калі мы збіраемся ў імя Бога, у канчатковым выніку менавіта Бог перамяняе нас праз сустрэчы. Мы не можам змяніць сябе самастойна. Перамяненне – гэта Божая справа, Святы Дух заўсёды кшталтуе нас, фармуючы з нас людзей супакою, асоб надзеі і ў супольнасці паяднання і справядлівасці.

Перамяненне вымагае часу і патрабуе настойлівасці ды цярпення. Як паслядоўнікі Хрыста, мы не павінны прыстасоўвацца да гэтага свету, але, як Павел кажа ў Пасланні да Рымлянаў, мы павінны быць пераменены праз абнаўленне нашага розуму (пар. Рым 12, 2). Святы Дух заклікае нас да гэтае сталае трансфармацыі нашых уласных розумаў, сэрцаў і поглядаў, якая затым уплывае на супольнасці, да якіх мы належым, каб яны таксама сталі супольнасцямі надзеі ў нашым свеце.

Супольнасць надзеі бачыць брата і сястру ў кожным чалавеку. Супольнасць сур'ёзна ставіцца да таго, што Святое Пісанне вучыць аб сустрэчы з Езусам Хрыстом у кожным патрабуючым чалавеку (Мц 25, 31-40). Яна выступае супраць несправядлівасці, каб як вада цякло правасуддзе, і справядлівасць, як вечны паток (пар. Ам 5, 24). Яна падтрымлівае дары ўсіх сваіх членаў незалежна ад этнічнай прыналежнасці або полу (пар. Гал 3, 28). І сур'ёзна ставіцца да догляду Божага стварэння (пар. Быц 2, 15).

Усё гэта – дзеянне Духа Святога ў нас і праз нас, у нашых супольнасцях і праз іх. Мы з'яўляемся сведкамі гэтае надзеі, якая пераўзыходзіць усялякую надзею, надзеі, якая перамяняе свет.
Няхай Бог абдорыць вас багатым дабраслаўленнем, каб вы маглі быць дабраслаўленнем для іншых.

У хрысце

Дэбра Уоллес-Паджэт, Прэзідэнт Сусветнае метадысцкае рады

Дарагі браце Мэцью і еўрапейская моладзь,

я вітаю вас ад імя Сусветнае метадысцкае рады, калі вы сабраліся на беразе Балтыйскага мора ў эстонскім Таліне, на вашую Еўрапейскую моладзевую Сустрэчу.

Мяне натхняе вашае рашэнне ўвайсці ў Новы год перабываючы на малітве і камунікуючы з іншымі хрысціянамі. Ведайце, што я далучуся да вас сэрцам і духам, молячыся ў 2024 годзе і ў 2025 годзе з 23:30 да апоўначы ў навагоднюю ноч.

У нашым свеце цяпер цяжкі час з-за войнаў, голаду, змены клімату і шмат чаго іншага. Акрамя таго, многія людзі змагаюцца з асабістымі праблемамі са здароўем, з адносінамі, духоўнасцю, эмацыянальным станам ці праблемамі эканамічнага характару. Тым не менш хрысціяне з'яўляюцца людзьмі надзеі дзякуючы нашае веры ў Езуса Хрыста. Нашая надзея схаваная ва Ўваскрослым Хрысце, які прапануе нам новае жыццё, што распачынаецца зараз і працягваецца вечна. Як сказана ў Другім пасланні да Карынцянаў 5, 17: “Таму, калі хто ў Хрысце, той новае стварэнне; даўняе мінула, вось сталася новае”.

Тэма «Спадзеючыся звыш усялякае надзеі» адлюстроўвае хрысціянскі дух у той час, калі мы падарожнічаем па гэтым жыцці. Акрамя таго, што мы з'яўляемся людзьмі надзеі, мы з'яўляемся прыладамі Божага супакою праз нашыя словы і ўчынкі. Зычу, каб праз гэты досвед малітвы і сяброўства вы ўзраслі ў сваёй тоеснасці «пілігрымаў надзеі, пілігрымаў супакою».

Мае малітвы з вамі, калі вы сустракаецеся, моліцеся і атрымліваеце асалоду ад таварыства адно аднаго з нагоды гэтае важнае падзеі. Дабраславення вам, калі вы «спадзяецеся звыш усялякае надзеі», цяпер і заўсёды.

У хрысце

Элія М. Браўн, Ген. сакратар Сусветнага баптысцкага альянсу

Як сям'я Сусветнага баптысцкага альянсу, мы збіраемся разам, каб адсвяткаваць і падзяліцца радасцю вашае сустрэчы гэтай зімой, падчас якой вы распачнеце Новы год у малітве і хрысціянскіх стасунках. Гэтую сустрэчу мы разглядаем як глыбокае выражэнне адзінства ў Хрысце.

Сусветны баптысцкі альянс (BWA) – гэта міжнародная хрысціянская супольнасць, якая была заснавана ў 1905 годзе і якая абапіраецца на больш чым 400-гадовую сумесную гісторыю; сёння прысутная ў 134 краінах, у якой прадстаўлены больш за 51 мільён ахрышчаных вернікаў. Будучы распаўсюджаным ва ўсіх частках свету, BWA існуе як выраз істотнай еднасці баптыстаў у Госпадзе Езусе Хрысце. Разам мы падзяляем супольнае вызнанне веры ў Езуса Хрыста і злучаныя любоўю Бога падтрымліваць, заахвочваць і ўмацоўваць адно аднаго, абвяшчаючы і жывучы Евангеллем Езуса Хрыста ў моцы Святога Духа перад абліччам загубленага і пакутлівага свету.

Вашыя адданасць і прыхільнасць нашай агульнай веры сапраўды натхняюць. Калі вы збіраецеся разам, мы разглядаем вашыя намаганні як сведчанне каштоўнасцяў, што з'яўляюцца ключавымі для BWA – каштоўнасці палкага жыцця Евангеллем і падтрымкі духоўнага жыцця Наступнага Пакалення Хрысціян. Нягледзячы на прыналежнасць да розных культур хрысціянскую супольнасць злучаюць супольная вера, запавет сумеснага перамянення ў Езусе Хрысце, супольныя адносіны і сумесны ўдзел у Божае місіі.

Зараз, сярод выпрабаванняў і трагедый нашага часу, якія абцяжарваюць чалавецтва, мы прапануем пасланне надзеі ўсім, хто прымае ўдзел у гэтае сустрэчы, маладым удзельнікам і гаспадарам. Разам заахвочваем вас, каб вы былі «пілігрымамі надзеі, пілігрымамі супакою». Разважаючы пра выклікі, з якімі сутыкаецца наш свет, мейма надзею, што вас таксама падбадзёраць абяцанні Хрыста, які заклікае нас быць міратворцамі і носьбітамі Яго надзеі. Няхай гэты час адновіць вашу сілу і перакананасць, каб увасабляць гэтую надзею ва ўсіх кутках вашага жыцця, супольнасці і па-за яе межамі.

Няхай у вас з'явяцца новае натхненне і сілы. BWA тут, каб падтрымаць і стаць побач з вамі, калі мы супольна падарожнічаем з нашым Панам Езусам Хрыстом.

Мы молімся, каб Божая ласка і надалей вяла вас.

Самуэль ван дэр Маас, Экуменічны афіцэр Сусветнага евангелічнага альянсу

“Таму, мае ўмілаваныя браты, будзьце моцнымі, непахіснымі, заўсёды будзьце цалкам адданымі справе Пана і ведайце, што не дарэмная праца ваша ў Пану”. (1 Кар 15, 58)

Дарагія сябры,

у гэтыя змрочныя дні можна лёгка ўпасці ў адчай, бачачы, што людзі робяць адно аднаму і стварэнню. Тым не менш, наш Пан Езус прыйшоў на гэты свет, каб выправіць тое, што зламана, каб даць перспектыву замест безнадзейнасці, каб навучыць і даць магчымасць тым, хто крочыць за Ім, жыць Любоўю замест эгаізму і нянавісці – паспрыяць, каб магчымым быў мір.

Вы так падбадзёрваеце ўсіх нас, укладваючы час, фінансы і энергію з гэтай найважнейшай матывацыі: каб усё больш быць «пілігрымамі надзеі, пілігрымамі супакою». Дзякуй вам за тое, што вы не здаваліся, а распаўсюджвалі гэтую перспектыву і гэтую рэальнасць, якая сёння патрэбна свету.

Бачачы ўсё, што адбываецца, бачачы столькі болю паўсюль, вы можаце падумаць, што вашыя намаганні не могуць шмат што змяніць.

Але будзьце ўпэўненыя: вашая інвестыцыя ніколі не бывае марнай у Госпадзе!

З падзякай,
у Яго ласцы і абдымках

Антоніа Гуцьерэш, Генеральны сакратар ААН

Я перадаю вам самыя цёплыя прывітанні з нагоды 47-ае Еўрапейскае моладзевае Сустрэчы.

Будучы на сустрэчы Тэзэ ў маю бытнасць студэнтам, мяне натхнілі каштоўнасці вашай супольнасці: супакой, спагада і салідарнасць. Сёлетняе пасланне «Спадзеючыся звыш усялякае надзеі» патрэбна як ніколі.
Па ўсім свеце бушуюць канфлікты, паглыбляецца няроўнасць, мова нянавісці раздзірае тканку грамадства, а паўсюль вакол нас кліматычная катастрофа.

Але ў маладзёнах па ўсім свеце, якія вядуць прым у закліках да пераменаў, я бачу надзею. Хто ж іншы, як толькі захавальнік заўтрашняга дня, мае большую зацікаўленасць у пракладванні шляху да лепшае будучыні. І Арганізацыя Аб'яднаных Нацый кожны дзень імкнецца, каб развіваць і падсілкоўваць гэтую надзею.

Менавіта таму Пакт для будучыні і Дэкларацыя аб будучых пакаленнях, прынятыя дзяржавамі-членамі Арганізацыі Аб'яднаных Нацый у верасні, уключаюць абавязацельствы па ўзмацненні паўнавартаснага ўдзелу моладзі ў прыняцці рашэнняў на нацыянальным і глабальным узроўнях.

Дзякуй за вашу прыхільнасць па прасоўванню міру, устойлівага развіцця і правоў чалавека ва ўсім свеце. Арганізацыя Аб'яднаных Нацый падтрымлівае вас і ўсіх людзей у імкненні пабудаваць больш справядлівы, здаровы і інклюзіўны свет. Жадаю вам усяго самага найлепшага з нагоды сёлетняе сустрэчы.

Урсула фон дэр Ляен, старшыня Еўрапейскае камісіі

Дарагі браце Мэцью,
дарагія сябры Тэзэ,

я ўпэўнена, што гэтая штогадовая сустрэча пакіне ў вас незабыўнае ўражанне – гэтак жа, як і ў мяне, калі я прысутнічала на ёй два гады таму. Я да гэтага часу захоўваю памяць пра тыя дні. Веру і запал маладых людзей, якіх я сустрэла. Моманты цішыні і моманты спеваў. Але таксама мудрыя словы брата Алоіса і многіх іншых. Тады тэмай, якую вы абралі, была «Становячыся стваральнікамі адзінства». Тое было ідэальна дапасавана з прычыны росту палярызацыі. Сёлетняя тэма, абраная братам Мэцью, зноў з'яўляецца люстэркам часу, у якім мы жывём. Часы вайны і смутку, але таксама часы, калі надзея супрацьстаіць усяму – надзея па-за ўсякай надзеяй.

Падумайце аб падзеях, якія разгортваюцца ў Сірыі – краіне, з якой ваша супольнасць асабліва звязана. Пасля чатырнаццаці гадоў грамадзянскай вайны і паўмільёна ахвяраў цяпер ёсць магчымасць распачаць новы шлях. Новы пачатак, падобны да таго, як уяўляў сабе тое айцец Паола Даль'Ольё, які, як і вы, прысвяціў усё сваё жыццё дыялогу паміж канфесіямі і быў за гэта выкрадзены тэрарыстамі ІД. Некаторыя з вас ведаюць яго гісторыю: айцец Паола лічыў, што адзінства ўсіх сірыйцаў не можа быць дасягнута праз рэпрэсіі – але толькі праз прымірэнне. Ён верыў, што пасля дыктатуры можа паўстаць новая дэмакратычная Сірыя. Дасягнуць гэтай мары будзе няпроста. Многія сірыйцы – у тым ліку ў хрысціянскіх супольнасцях – занепакоеныя будучыняй. Нам трэба дбаць пра тое, каб усе меншасці былі абаронены, а ўсе рэлігіі паважаліся. Але ж праз столькі часу і столькі болю ў Сірыю вярнулася надзея.

Як напісаў брат Мэцью, у надзеі няма пасіўнасці. Па сутнасці, надзея – гэта актыўная барацьба з бясчыннасцю. Нідзе гэта не відаць больш, чым ва Ўкраіне. Кожны дзень на ўкраінскія гарады працягваюць падаць бомбы, і кожны дзень народ Украіны ўзнімаецца і працягвае супраціўляцца агрэсару. Яны ведаюць, што бясчыннасць не прывядзе да міру, а прывядзе толькі да страты свабоды. І ім патрэбная наша падтрымка, каб падтрымліваць полымя надзеі. Супраціў, а не бясчыннасць, – гэта адзіны шлях да справядлівага і трывалага міру.

У гэты час года хрысціяне ўсяго свету святкуюць нараджэнне Надзеі. Няхай гэтая штогадовая сустрэча дасць усім вам сілы працягваць «спадзявацца звыш усялякае надзеі». Зычу вам і вашым сем'ям мірнага Раства і шчаслівага Новага году.

З павагай

Алар Карыс, Прэзідэнт Эстоніі

Шаноўная моладзь Тэзэ!

Я вельмі ўсцешаны, што вы сабраліся ў Таліне, самай паўночнай сталіцы, якая калі-небудзь прымала навагоднюю сустрэчу моладзі ў Тэзэ ў Еўропе. Сёлетняя сустрэча таксама ўвойдзе ў гісторыю як найбуйнейшая сустрэча маладых хрысціян спасярод тых, што праводзіліся ў Эстоніі.

Дэвіз сустрэчы – Пілігрымка Даверу – адсылае да таго, чаго часта не хапае ў сучасным свеце, а менавіта даверу паміж людзьмі, краінамі і народамі. Вы, моладзь, можаце ўнесці значны ўклад у тое, каб у будучыні было больш даверу, чым мы маем тое сёння. Давер – гэта аснова ўсяго, таму важна, каб мы не толькі размаўлялі пра гэта, але й дзейнічалі кожны ў адпаведнасці са сваімі магчымасцямі. Давер таксама выхоўвае ўпэўненасць у сабе і адвагу, неабходныя дзецям, моладзі і дарослым. Давяраючы адно аднаму і працуючы разам, мы таксама можам спадзявацца, што Еўропа будучыні будзе мець ваш твар і будзе створана вамі. І будзе яна адзіная і моцная.

Спадзяюся, што акрамя праграмы Сустрэчы, вы таксама знойдзеце час, каб агледзець Талін і славутасці былога ганзейскага горада, які на працягу стагоддзяў аб'ядноўваў людзей з розных куткоў свету. Эстонія вядомая ў свеце як лічбавая дзяржава і краіна аднарогаў (тэрмін для інавацыйнай тэхналагічнай кампаніі коштам больш за $1 мільярд), але нам яшчэ шмат чаго трэба ўбачыць і перажыць.

Сардэчна вітаем у Таліне, вітаем у Эстоніі!

Штодзённыя разважанні брата Мэцью

Serge — 2024-12-31T15:06:09Z

На гэтае старонцы публікуюцца штодзённыя разважанні, якія прапаноўваў штовечар брат Мэцью ў Таліне з 28 па 31 снежня. Пераходзячы на гэтую старонку, можна паўдзельнічаць у трансляцыях вечаровых малітваў online.

Субота, 28 снежня

Мы вельмі щсцешаныя быць разам у гэтыя дні ў Таліне. Вы прыехалі амаль з кожнай еўрапейскай краіны ды далей размешчаных краін у якасці пілігрымаў у Эстонію, каб маліцца і дзяліцца сёння знакам надзеі на нашым кантыненце. Вы стаміліся пасля доўгіх падарожжаў, таму абяцаю не прамаўляць доўга.

Сёння ўвечары з намі арцыбіскуп Урмас Вільмаа з Эстонскай Евангелічна-Лютэранскай Царквы і Рэгіна з Талінскай царквы Missio.

- “Што для Вашай Царквы значыць прыняць удзел у гэтае Сустрэчы?”

Некалькі слоў арцыбіскупа наконт удзелу яго Царквы

- “Што гэтая сустрэча азначае для цябе, маладой эстонкі?”

Некалькі слоў прамаўляе Рэгіна

Узгадваю свой першы візіт у Талін трыццаць гадоў таму. Калі я з яшчэ адным братам прыбыў на чыгуначны вакзал Baltijaam, нас чакала група маладзёнаў. Яны спявалі і неслі кветкі. Цеплыня іх прыёму вельмі кранула мяне, і я ніколі не забуду гэтага.

Цяперака мы жывем у іншы час, але ці ж не існуе ў нас жаданне выйсця па-за межы зоны камфорту, што выражае нашае жаданне еднасці адно з адным? Гэта дапамагае нам зразумець, што мы пакліканы да чагосьці большага, чым тое, што бачым на першы погляд.

Вы ўжо атрымалі ліст «Спадзеючыся звыш усялякае надзеі», які быў напісаны да гэтае Сустрэчы і наступных у надыходзячым годзе. На працягу гэтых дзён вы будзеце разам даследаваць розныя аспекты гэтае тэмы. Ці гатовыя мы слухаць адно аднаго і адкрываць тое, што закладзена ў сэрцы кожнага чалавека, у той час, калі мы можам лёгка збянтэжыцца тым, што бачым у свеце і ў грамадстве?

Каб напісаць гэты ліст, я патраціў шмат часу на тое, каб выслухаць маладых людзей, якія жывуць у зонах ваенных дзеянняў. Я быў уражаны іх адвагаю і стойкасцю. Многія з тых, з кім я размаўляў, казалі мне, наколькі важная іх вера ў суровых рэаліях іх існавання.

Вера, якая з'яўляецца простым даверам да Божае любові і якая праз Уваскрасенне Езуса разумее, што за смерцю ніколі не застаецца апошняе слова. Яны падзяліліся сваёй надзеяй, надзеяй, якая пераўзыходзіць усялякую надзею, таму што разлічвае на тое, што новае жыццё ўзнікне там, дзе ўсё здаецца быць страчаным.

У гэты вечар падчас малітвы мы пачулі Magnificat, песню Марыі, Маці Езуса. Маладая жанчына сутыкнулася з сітуацыяй, якой ніколі не магла сабе ўявіць. Жывучы ў акупаванай краіне, яна зразумела важнасць веры ў Бога і змагла сказаць «так» таму, чаго Бог прасіў ад яе.

Яна наведала сваю стрыечную сястру Альжбету, якая таксама спадзявалася нечаканых родаў. Як Марыя, кожнаму з нас патрэбны такія людзі, як Альжбета, якія пацвярджаюць тое, што мы разумелі аб тым, чаго ад нас просіць Бог, але наўрад ці адважваліся паверыць.

Пацверджанне яе стрыечнай сястры прымушае Марыю выканаць свой хвалебны спеў. Яна бачыць, як Бог “скінуў магутных з трона і ўзвысіў пакорных”. Яе бачанне – гэта свет, які пад знакам міласэрнае Божае любові з'яўляецца светам справядлівасці і міру, без якога ніхто не можа абысціся. Калі я чую гэтыя словы, тады нешта ўва мне адважваецца паверыць, што сітуацыя можа змяніцца, а мая надзея ажыўляецца.

У гэтыя дні хачу прапанаваць вам выконваць спеў Марыі. Калі вы будзеце спяваць яе, маліцеся аб тым, каб сітуацыя змянілася. Давайце памятаць пра людзей, якія жывуць ва ўмовах рэпрэсіўных рэжымаў, але прагнуць справядлівасці і міру. Я вельмі добра памятаю спяваючую рэвалюцыю ў 1991 годзе, якая паспрыяла аднаўленню незалежнасці Эстоніі. Вельмі многія з маладзёнаў, з якімі я размаўляў падчас падрыхтоўкі Ліста, казалі мне пра важнасць спеваў у аднаўленні іх надзеі ды надзяленні іх адвагай вытрываць.

Каб спадзявацца, патрэбна мужнасць. У Лісце ёсць цытата з перуанскага тэолага Густава Гуцьерэса. Ён піша: “Бог не забудзе запавету; вернасць – гэта перадусім памяць. … Мець памяць – гэта не значыць заставацца прывязаным да мінулага. Памятаць пра ўчарашні дзень важна, але толькі таму важна, што дапамагае нам рабіць стаўкі на заўтра”.

Мы не можам забыць пра мінулае, але мы можам спаглядаць на яго, каб будаваць сённяшні дзень і крок за крокам будаваць сваю будучыню. Хіба Бог не дзейнічае такім чынам? Праз Святога Духа Бог пастаянна дзейнічае ў нас і вакол нас, перамяняючы нашыя крыўды і вянчаючы нашыя радасці.

Не забываймася пра мінулае, але адважмася спадзявацца звыш усялякае надзеі.

Нядзеля, 29 снежня

Сёння вы ўдзельнічалі ў набажэнствах тых абшчын, якія вас прымаюць. Мы ведаем, што многія з вас жывуць у школах, залах, а некаторыя ў вайсковых цэнтрах, якія выкарыстоўваліся для прыёму бежанцаў у папярэднія гады.

Калі я маладым чалавекам удзельнічаў у сустрэчы Тэзэ ў Барселоне ў 1985 г., спачатку мяне рассялілі ў вялікую школу. Гэта было не тое, чаго я чакаў, і было нялёгка. Але паступова гэта стала важным досведам супольнага жыцця і дзялення. Клопат адно пра аднаго, гатоўнасць служыць і прыняцце сціплага ладу жыцця сфармавалі мой погляд на будучыню.

Падчас гэтае Сустрэчы вам таксама прапанаваны шырокі спектр розных тэматычных сустрэч, у якіх вы можаце прыняць удзел. Я спадзяюся, што гэта падтрымае вас у вашых пошуках і дазволіць вам сустрэцца з адданымі эстонцамі, чые сведчанні могуць падбадзёрваць нас на нашым шляху веры.

Учора я казаў, што мы не можам забыць пра мінулае, але мы можам спаглядаць на яго, каб будаваць сённяшні дзень і крок за крокам будаваць сваю будучыню.

У шмат якіх нашых краінах мы параненыя гісторыяй і да гэтага часу нясем шнары. Іншыя сярод вас, асабліва тыя хто паходзіць з Украіны, усё яшчэ перажываюць жахі вайны. Праз хвіліну мы пачуем Андрыяну і Марту, якія прыехалі з Украіны.

Апошні тыдзень я правёў у Ліване. З адным з маіх братоў, які паходзіць з гэтай краіны, мы наконадні Раства наведалі людзей з розных рэлігійных супольнасцей. Вы ведаеце, што на Блізкім Усходзе зараз трывае вайна. У нас там багата сяброў, а наш прыезд быў маленькім знакам салідарнасці з імі.

Мяне ўразіла шчодрасць прыёму ў краіне, дзе было столькі разбурэнняў. Будынкі ў многіх частках краіны ляжаць у руінах, але людзі дэманструюць неверагодную ўстойлівасць, адкрываючы свае крамы і расчышчаючы завалы. Гэтая ўстойлівасць – спосаб супраціўлення развязанай лютасці.

Зараз так шмат няпэўнасці. Можа вярнуцца вайна. Нягледзячы на гэта, тыя, з кім мы сустракаліся, цешыліся з нагоды Нараджэння Пана. Іх вера была святлом, якое свеціць у цемры.

На поўдні краіны мы таксама сустрэліся з мусульманскім шэйхам. Яго ўласны дом быў разбураны, а да некаторых з бліжэйшых вёсак дагэтуль бракуе доступу. Калі ён хаваў памерлага хрысціяніна, надаль падалі бомбы, але ён чакаў святара, які прыйдзе і выканае неабходныя абрады.

Калі я размаўляў з маладымі ліванцамі падчас нядаўняга бамбардавання, можна было адчуць іх надзею на будучыню, напоўненую спакоем і справядлівасцю. Іх мужнасць была адчувальная, нават калі паблізу быў адчай. Сёння вечарам мы чулі, як апостал Павел пісаў першым хрысціянам у Рыме: «Cпадзяёмся на тое, чаго не бачым». Я вельмі моцна гэта адчуў, калі слухаў гэтых маладзёнаў. Сустрэчы на мінулым тыдні пацвердзілі тое, што я чуў раней.

Сам Езус нарадзіўся ў галечы ў тыя часы, калі ў краіне, дзе Яму выпала жыць, нічога не было ясна. Мы таксама можам апынуцца ў сітуацыі, калі не можам распазнаць шлях наперад. Сутыкнуўшыся з пэўнымі рэаліямі, мы можам адчуваць гнеў і разгубленасць, але ці можа тое падштурхнуць нас да нейкага чыну? Чалавек, цытаваны ў Лісце, які нядаўна сустракаўся з адным з нашых братоў, сказаў: “Ува мне жыве творчы гнеў”. Самыя простыя жэсты могуць стаць знакам нашага прагнення надзеі.

І мы таксама чулі ў чытанні пра стогн стварэння. Наша параненая чалавечая сям'я з'яўляецца часткай параненага стварэння, дзе ўсё дадзена, усё крохкае і ўсё звязана. Да ўчынення якога выбару пакліканы кожны з нас, каб паказаць клопат пра наш супольны дом, пра добрае Божае стварэнне?

Калі я ў траўні наведаў Украіну, я сустрэўся з такой вялікай колькасцю людзей, маладых і не вельмі, якія прысвячалі свой час і сілы, каб дапамагчы іншым. Я ўзгадваю пра маладога чалавека, які быў дырэктарам дзіцячага дома, пра жанчыну, якая вядзе курсы хуткай медыцынскай дапамогі і траўматалогіі, пра ўдаву, чый муж быў забіты ў мінулым годзе, якая кіруе асацыяцыяй для дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця.

Я хацеў бы папрасіць Андрыяну і Марту з Украіны падзяліцца з намі некалькімі словамі.

– Што дазваляе вам падтрымліваць надзею ў вашае цяперашняе сітуацыі?

Шчыра кажучы, не заўсёды лёгка захоўваць надзею, калі бачыш несправядлівасць, якая цягнецца так доўга... Але тое, што дапамагае нам не згубіць яе, гэта вера. Мы верым, што тое, што немагчыма для людзей, магчыма для Бога. Пасля цёмнай ночы заўсёды бывае ўзыход сонца. Мы верым, што Ён заўсёды з тымі, хто церпіць і адчувае таксама й наш боль. Мы таксама ведаем, што Ён не пакідае нас самотнымі ў гэтае цяжкое сітуацыі.

– Якім чынам мы можам маліцца за вас бліжэйшым часам?

У гэтыя цяжкія і змрочныя часы вельмі важна заставацца згуртаванымі ў малітвах і выстаяць разам. Просім вас маліцца разам з намі за суверэнітэт Украіны, за спыненне агрэсіі супраць нашай роднай краіны, за мудрасць урадаў і за настанне міру. Маліцеся за ўсіх тых людзей, якія загінулі ў гэтай жорсткай і несправядлівай вайне, страцілі сваіх родных і дамы, за нашых воінаў, якія кожны дзень абараняюць нас, рызыкуючы сваім жыццём. Няхай яны вернуцца дадому цэлымі і здаровымі да сваіх сем'яў. За ўсіх тых, хто трапіў у палон, быў паранены, знік без вестак, за тых, хто адчувае фізічны ці душэўны боль, хто пакутуе і знаходзіцца ў нястачы. Дзякуй за ўсе вашыя малітвы, мы адчуваем іх усе!

Заўтра раніцай вы разам прачытаеце другую частку «Ліста», выслухоўваючы людзей надзеі, а таксама ўрывак з Бібліі, як тое пазначана ў мабільным дадатку Сустрэчы. Два з пытанняў, над якімі вы будзеце разважаць, гучаць наступным чынам: «Ці сустракаў я ў сваім жыцці сведкаў надзеі?» і «Чаму я ад іх навучыўся?» Можа быць, вы можаце пачаць разважаць аб гэтым ужо сёння ўвечары.

Нашая вечаровая малітва завершыцца часам малітвы вакол Крыжа. Усе, хто жадае, могуць прыйсці і памаліцца ля крыжа, каб даверыць Езусу свае клопаты і турботы, а таксама сітуацыі цярпення ў свеце. Хрыстус прымае кожнага з нас такімі, якія мы ёсць, і, як Ён рабіў у сваім жыцці на зямлі, крочыць з намі ў нашых пытаннях і сумненнях, гэтак жа, як Ён падзяляе нашую радасць. Ён аднаўляе нашую надзею.

Панядзелак, 30 снежня

За намі ўжо больш паловы нашае Еўрапейскае сустрэчы ў Таліне. Мне б хацелася сказаць вялікі дзякуй хрысціянскім абшчынам горада і прадмесцяў, цывільным уладам і камандзе маладых валанцёраў з розных краін, якія падрыхтавалі нашу Сустрэчу.

Умовы не заўсёды былі лёгкімі, але вы вельмі простымі сродкамі стварылі нешта, што застанецца ў сэрцах многіх людзей, як удзельнікаў Сустрэчы, так і народа Эстоніі. Дзякуем вам за адвагу і стойкасць, якія вы праявілі, рыхтуючы ўсім нам шляхі надзеі.

У гэты вечар мы пачулі чытанне з Евангелля паводле Мацвея, дзе Езус выказвае спачуванне, убачыўшы вялікі натоўп, які ішоў за Ім. Яго эмоцыі выльюцца ў клапатлівыя і эфектыўныя дзеянні. Спачатку ён лечыць хворых у натоўпе. Але потым пачынае надыходзіць ноч. Яго сябры хочуць адправіць натоўп прэч, каб знайсці ежу.

Езус, замест таго, каб пагадзіцца з імі, просіць сваіх сяброў паглядзець і ўбачыць тое, што яны ўжо маюць. Яны прынеслі пяць хлябоў і дзве рыбы, што здаецца такім неадэкватным перад памерам задання. Ён дзякуе за тое нямногае, што яны знайшлі, ламае хлябы, а яго сябры раздаюць ежу натоўпу. Тое, што засталося, перавышае іхнія патрэбы.

Езус адмаўляецца змірыцца з тым, што здаецца немагчымым. Атрыманая ежа з'яўляецца прадказаннем таго, што павінна прыйсці ў паўнаце ў Божае будучыні. Наш голад і смага будуць задаволены на розных узроўнях.

Гэтая гісторыя можа кшталтаваць нашую надзею, якая, як напісана ў Лісце, становіцца “як карабельны якар. Яна моцна трымае нас, калі бушуе шторм. Гэта дазваляе нам жыць маленькімі знакамі нашае вернасці атрыманаму пакліканню і давераным нам людзям. Гэта таксама нібы шлем, які абараняе нас ад нягод, якія могуць абрынуцца на нас”.

Вы пачынаеце задумвацца аб вяртанні дадому. Чым ёсць тое нямногае, што вы можаце ахвяраваць Езусу, каб надзея магла квітнець ў вашай мясцовай абшчыне, у вашых Цэрквах і капеланах? Самыя маленькія знакі маюць велізарнае значэнне. Прарок Ерамія набыў у сваім горадзе поле, нягледзячы на пагрозу яго знішчэння. Знакі надзеі даюць усім адвагу, надзею для чалавечае сям'і, надзею для добрага Божага стварэння.

Мы можам дасягнуць вельмі многага пры дапамозе простых сродкаў. Гэтую Сустрэчу падрыхтавала невялікая каманда маладых валанцёраў, некалькі братоў Тэзэ і сясцёр з манаскае супольнасці святога Андрэя, а таксама мясцовыя хрысціяне. Замест таго, каб шукаць відовішча, ці ж не сціплыя жэсты выслухоўвання адно аднаго, будавання даверу і сяброўства перадаюць сутнасць Евангелля і дапамагаюць нам усё больш і больш уваходзіць у таямніцу еднасці, якой з'яўляецца Царква – Цела Хрыста?

На працягу многіх гадоў нашая Супольнасць з Тэзэ знаходзіцца ў Пілігрымцы Даверу. Час ад часу гэтая пілігрымка становіцца бачнай, як цяпер, падчас нашае Еўрапейскае сустрэчы ў Таліне, а таксама ў вёсцы Тэзэ з яе штотыднёвымі моладзевымі сустрэчамі. Гэта спосаб падбадзёрваць адно аднаго на нашым штодзённым шляху веры, спосаб дазволіць Хрысту абнавіць нашую надзею, каб мы маглі супрацьстаяць выклікам, якія сустракаем, дзе б мы ні знаходзіліся.

Мы ўсцешымся, прымаючы вас у Тэзэ падчас летніх сустрэч, а, магчыма, некаторыя з вас змогуць правесці з намі тыдзень да або пасля Юбілею моладзі, які пройдзе наступным летам у Рыме.

Але дзе ж адбудзецца нашая чарговая Еўрапейская сустрэча?

Яна пройдзе ў краіне з сямю галоўнымі горнымі масівамі
У краіне, якая вырабляе больш за 1600 розных гатункаў сыру
У краіне, якая тройчы прымала зімовыя Алімпійскія гульні
У горадзе, пабудаваным на прыгожай рацэ
З нядаўна адрамантаванай катэдрай

Наступная Еўрапейская сустрэча пройдзе ў горадзе Парыж і прылеглым рэгіёне Іль-дэ-Франс. Я хацеў бы папрасіць арцыбіскупа Ларана Ульрыха сказаць некалькі слоў, каб запрасіць усіх вас прыехаць у Парыж і Іль-дэ-Франс з 28 снежня 2025 г. па 1 студзеня 2026 г.

Прамаўляе арцыбіскуп

Брунэт, якая паходзіць з Іль-дэ-Франс: Што будзе значыць для моладзі з Парыжскага рэгіёну прыняць чарговую Еўрапейскую сустрэчу?

Брунэт: “Радасць і гонар прымаць наступную Еўрапейскую сустрэчу Тэзэ ў Парыжы і ва ўсім рэгіёне. Тое будзе добрая забава. Мы маем жывыя і дынамічныя парафіі. Мы чакаем на прыезд шмат каго з вас”.

Заўтра мы больш пагутарым аб Пілігрымцы Даверу на Зямлі з некаторымі новымі ідэямі аб тым, як наступным разам мы можам супольна працягваць аднаўляць нашую надзею. Зараз жа будзьма маліцца вакол Крыжа, як й папярэднім вечарам.

Аўторак, 31 снежня

Сёння раніцай у малых групах вы разам прачыталі раздзел Ліста «Імкнучыся да надзеі». Вы разважалі над пытаннем “Што дапамагае нам глядзець па-за нашыя цяжкасці, калі мы ў бядзе?”

Тое, чым вы падзяліліся разам, падрыхтуе вас да вяртання, таму што хоць тое, што мы перажываем у гэтыя дні тут, у Таліне, важна, яго каштоўнасць узрастае, калі яно ўплывае на нашае паўсядзённае жыццё.

Як я ўжо пра тое казаў учора, нашую Сустрэчу падрыхтавала каманда маладых валанцёраў. У гэты вечар з намі двое з іх – Ісмаэль з Балівіі ды Наталі з Эстоніі. Мы хочам падзякаваць ім за ўсе іх намаганні.

Я хацеў бы спытаць Ісмаэля: «Што дазволіла табе працягваць мець надзею падчас падрыхтоўкі, нягледзячы на перашкоды, з якімі вы сутыкнуліся?»

Ісмаэль:

Адказ на гэтае пытанне просты, але ў той жа час вельмі глыбокі і складаны: давер да Бога. Бываюць моманты, калі мы губляем давер да тых, хто побач, а нават да сябе і ўласных здольнасцей. Але менавіта давер да Бога даваў мне надзею на працягу ўсёй падрыхтоўкі. Веданне, што ў Яго ёсць план, што Ён клапоціцца аб гэтым плане і што Ён прысутнічае на кожным кроку, дазволіла мне працягваць прасоўвацца наперад. Гэты давер дапамог мне ўбачыць Бога ў людзях вакол мяне і ў тым невялікім прагрэсе, які мы штодзённа дасягалі.

Тое, што я адчуў тут, у Таліне, яшчэ больш умацавала гэты давер. Я глядзеў дакументальны фільм пра Эстонію, дзе пэўная жанчына казала, што для эстонцаў спеў – гэта спосаб выказвання веры. Гэтая думка нагадала мне фразу святога Аўгустына: «Спяваць – значыць двойчы маліцца». Бадай, многія эстонцы і нават багата хто з нас гэтага не ўсведамляюць, але, калі мы спяваем, Бог не толькі нас слухае, але й моцна любіць.

Таму я магу з упэўненасцю сказаць, што давер да Бога быў крыніцай маёй надзеі. Упэўненасць у тым, што Ён любіць нас, асабліва калі мы спяваем сэрцам, падтрымлівала мяне падчас усіх выпрабаванняў і напаўняла супакоем. Усведамленне таго, што Бог любіць нас вечнай любоўю, – гэта тое, што надае сэнс кожнаму нашаму кроку.

Наталі: «Чаго ты спадзяешся пасля Сустрэчы ад жыхароў Таліна і ад пілігрымаў, якія прыбылі прыняць удзел?»

Наталі:

Мне здаецца, што чалавецтва канчаткова не адчувае наступстваў нашых дзеянняў. Мы не можам спасцігнуць Божыя шляхі. Цуды, вера, надзея і любоў. Тое можна толькі адчуць. Эстонцы выдатна тое ведаюць: цудам ёсць наш шлях да незалежнасці, і мы ўзгадваем пра тое на кожным спеўным фестывалі. Мы перакананыя, што мы не асамотнены, нягледзячы на тое, што нас толькі 1,3 млн.

Напрыканцы гэтага года сваімі малітвамі вы кранулі гэтую нацыю на ўзбярэжжы Балтыкі, на рубяжах Еўропы, нацыю, якая любіць прыроду і саўну. Спадзяюся, што вы будзеце трымаць нас у сваіх сэрцах, і ведаю, як чынім тое мы, што ніхто не асамотнены. У нашым штодзённым жыцці Бог перабывае з намі, у нашых цяжкасцях, і нашых турботах. Нават у нашым грамадстве, якое ў пераважнай большасці нерэлігійнае, прысутнічае Бог.

Стаючы на парозе новага года мы молімся не толькі ў інтэнцыі захавання свабоды, але таксама й за дзяржавы-агрэсараў, каб урэшце змянілі абраны імі шлях. Будзьма несці наперад тую хрысціянскую надзею, разам. Дзякую ўсім пілігрымам і ўсім эстонцам, якія спрычыніліся да гэтае Сустрэчы. Няхай усе мы Божаю міласэрнасцю будзьма мець дабраславёны новы год. Пабачымся ў Парыжы!

Задачаю для ўсіх з'яўляецца тое, якім чынам мы можам распазнаць Божую прысутнасць пасярод нашых цяжкасцей? Нягледзячы на тое, што мы паходзім з вельмі рознага асяроддзя, як мы можам заставацца людзьмі надзеі? Ва ўсходнеафрыканскай мове кікую адным з атрыбутаў Бога з'яўляецца тое, што Бог «варты надзеі», Бог, на якога мы можам спадзявацца.

Гэта выяўляецца перадусім у жыцці, смерці і ўваскрасенні Езуса. І тым не менш, Езус сапраўды адчуў цяжкасці чалавечага існавання, а нават смерці. Ён не ўцёк ад гэтага. Калі мы маем надзею на тое, каб па-сапраўднаму расці, дык тое азначае, што мы павінны глядзець у вочы рэальнасці такой, якая яна ёсць, але бачыць яе ў святле Божых абяцанняў. Нішто, нават смерць, не можа адлучыць нас ад вернай Божай любові.

І ўсё-ткі, нават усведамленне гэтага не заўсёды дае нам адказы, якія мы шукаем. У сённяшнім вечаровым чытанні Евангелля паводле Марка мы бачым жанчын каля магілы Езуса. “Хто адсуне нам камень ад уваходу ў магілу?”, – пыталіся яны адна адну. Яны зміраюцца са сваёй уразлівасцю. Адказу ў іх няма.

Але калі яны падымаюць вочы, камень ужо адвалены, і яны бачаць юнака, апранутага ў белае. Нам кажуць, што жанчыны былі ўстрывожаныя. Яны знаходзяцца ў стане шоку ад таго, што бачаць і чуюць. Здарылася тое, чаго яны ніколі не адважваліся спадзявацца.

Юнак кажа жанчынам, што Езус уваскрос. У магіле яго няма. І кажа ім: “Ідзіце, скажыце вучням Ягоным і Пятру”. Жанчыны становяцца апосталамі, што азначае «пасланыя». Іх пасылаюць да вучняў-мужчын і да Пятра. Павышэнне статусу жанчыны і новае служэнне з'яўляецца сімвалам новага стварэння, адноўленай надзеі, якую прыносіць Езус.

Езус ідзе перад імі ў Галілею, назад да месца, адкуль вытокі Евангелля. Гэта сведчыць пра новы пачатак, але таксама й пра вяртанне да каранёў. Але жанчыны, ахопленыя жахам і здзіўленнем, уцякаюць ад магілы. З-за гэтага, як нам кажуць, яны нікому нічога не сказалі.

Марк двойчы выкарыстоўвае слова, перакладзенае як страх, у сваім Евангеллі – адзін раз, каб апісаць рэакцыю сваіх сяброў на суцішэнне буры (Мк 4, 41), і другі раз, каб апісаць іх рэакцыю на перамяненне Езуса (Мк 9, 6). Абодва гэтыя кантэксты сведчаць пра тое, што нам лепш ужыць слова страх, чым жах. Жанчыны нікому нічога не гавораць, бо перапоўненыя страхам.

Жанчынам патрэбны час, каб пераварыць перажытае. Вы, як і яны, вяртаецеся ў Галілею, у свой родны край. Яны падарожнічаюць разам, як гэта ўчыняць многія з вас. Вы, як і яны, можаце стаць пілігрымамі надзеі, якую носіце ў сабе. І гэтая надзея, мабыць, будзе надзеяй на мір.

У гэтыя дні паходзячы з розных асяроддзяў, краін, Цэркваў, будучы ў розным узросце, ці ж не перажылі мы знак надзеі, якую абяцае нам давер да Ўваскрослага Хрыста? Паколькі Хрыстус з'яўляецца нашым супакоем і Ён дае нам гэты супакой, таму, як пілігрымы надзеі, мы таксама становімся пілігрымамі супакою.

Супакой без справядлівасці не з'яўляецца сапраўдным супакоем, але ж існуе таксама й унутраная свабода, якая паходзіць з самага простага даверу, які мы называем верай. Ці зробім мы ўсё магчымае, калі імкнемся да справядлівага супакою, дзе б мы ні жылі, каб заставацца ўнутрана свабоднымі?

Кожную пятніцу ў Тэзэ мы молімся ў цішыні аб міры ў нашым свеце. Мы можам не мець адказаў, якія шукаем, але заставацца ў прысутнасці Бога можа дазволіць нарадзіцца ўнутры нас пэўным інтуіцыям. Некаторыя з гэтых інтуіцый, калі мы дзелімся імі з іншымі, магчыма, прымусяць нас да дзеяння. На ўзор таго, як вы будзеце рабіць сёння ўвечары, сустракаючы новы год, ці вярнуўшыся дадому вы таксама будзеце рэгулярна маліцца аб міры ў вашых Цэрквах і групах?

А, магчыма, у вас бы атрымалася знайсці кантакт з некім, хто жыве ў зоне ваенных дзеянняў, і падтрымліваць іх праз звычайныя электронныя лісты ці размову тварам у твар? А, магчыма, можна таксама нейкім чынам падтрымаць людзей, якія жывуць ва ўмовах рэпрэсіўных рэжымаў? Шмат хто з вас у гэтыя дні сустракаў моладзь з Украіны. Падтрымлівайце з імі сувязь! Мы не забудзем вас!

Няхай Дух Святы, Дух Уваскрослага Хрыста, вядзе ўсіх нас да таго, каб мы сталі пілігрымамі надзеі і супакою. Ці гатовыя мы спадзявацца звыш усялякае надзеі?

Трансляцыя малітвы

Serge — 2024-12-30T23:29:20Z

На гэтае старонцы з 28 па 31 снежня можна будзе сачыць у простым эфіры за вечаровымі малітвамі Еўрапейскае сустрэчы ў Таліне. Таксама тутака пазней будуць апублікаваныя спасылкі для пазнейшага прагляду.

Субота, 28 снежня, 19:00 (Цэнтральнаеўрапейскі час +1; 20:00 беларускага часу)

Нядзеля, 29 снежня, 19:00 (20:00 беларускага часу)

Панядзелак, 30 снежня, 19:00 (20:00 беларускага часу)

Аўторак, 31 снежня, 19:00 (20:00 беларускага часу)

З Таліна ў Парыж, пілігрымы надзеі і супакою

Serge — 2024-12-30T23:26:43Z

30 снежня 2024 г., у эстонскім Таліне брат Мэцью, прыёр экуменічнай супольнасці Тэзэ, абвясціў месца наступнае Еўрапейскае сустрэчы: яна пройдзе ў Парыжы і ва ўсім рэгіёне Іль-дэ-Франс з 28 снежня 2025 г. па 1 студзеня 2026 г.

[1]

Да запрашэння монсіньёра Ларана Ульрыха, арцыбіскупа Парыжа, і ўсіх каталіцкіх біскупаў Парыжскай правінцыі, далучыліся пратэстанцкія і праваслаўныя лідэры на нацыянальным і рэгіянальным узроўнях.

Тры сустаршыні Рады Хрысціянскіх Цэркваў Францыі, монсіньёр Эрык дэ Мулен-Бафор, пастар Крысціян Крыгер і мітрапаліт Дзімітрыёс падпісалі сумесны прэс-рэліз.

Апошнімі месяцамі браты Тэзэ таксама наведалі мясцовых грамадскіх лідэраў і цывільныя ўлады, у тым ліку мэрыю Парыжа і мясцовую ўладу рэгіёна Іль-дэ-Франс, падтрымка якіх будзе мець важнае значэнне для поспеху мерапрыемства. Мэр Парыжа Ан Ідальга (Ana María Hidalgo Aleu) запісала відэзварот, а ў наступныя тыдні да яе далучацца іншыя асобы.

Абвяшчэнне ў простым эфіры

Паведамленне аб парыжскае сустрэчы было зроблена ў гэты панядзелак, 30 снежня 2024 г., напрыканцы вечаровае малітвы, якая транслявалася ў простым эфіры на канале Тэзэ ў YouTube.

Монсіньёр Ларан Ульрых, арцыбіскуп Парыжа, які прысутнічаў у Таліне на працягу ўсёй Сустрэчы, выступіў на Tondiraba Arena, запрашаючы моладзь на сустрэчу праз год у Парыжы.

Паўтор прэс-канферэнцыі

Пра наступную Еўрапейскую сустрэчу было абвешчана пад варункам захавання таямніцы ў панядзелак, 30 снежня, падчас прэс-канферэнцыі ў Кансісторыі Лютэранскай Царквы Эстоніі. Відэа даступна па запыце.

Кантакт для прадстаўнікоў СМІ

media taize.fr

Прэсавы рэліз | Панядзелак, 30 снежня 2024 г.

[1] Здымак: Медыякаманда Тэзэ/Filip Škrlep

Інфармацыя для СМІ

Serge — 2024-12-29T18:49:51Z

Акрэдытацыя

Каб сачыць за Еўрапейскае сустрэчаю ў якасці журналіста і атрымліваць рэгулярныя навіны, неабходна прайсці акрэдытацыю. Акрэдытацыйныя карткі можна будзе атрымаць у press room, пачынаючы з 27 снежня.

Прэс-цэнтр

У прэс-цэнтры Еўрапейскае сустрэчы, які працуе з 26 снежня, будзе працаваць каманда, якая будзе дапамагаць журналістам. Будуць дзве лакацыі:

На працягу дня прэс-цэнтр будзе размяшчацца ў Kaarli Kool (Toompuiestee 4, Tallinn 10142). Ён будзе працаваць з 09:30 да 12:00 і з 14:00 да 16:00 (па эстонскім часе).
У лядовай зале Tondiraba з 17:00 да 19:00 будзе працаваць другі прэс-цэнтр у VIP-зале, у якую можна патрапіць з малітоўнай залы, у самым версе трыбун насупраць упрыгожванняў.

Карысныя спасылкі

Вось некалькі карысных спасылак для падрыхтоўкі асвятлення сустрэчы:
Ліст брата Мэцью на 2025 год (поўны тэкст апублікаваны 25 снежня)
Атрыманыя пасланні ад царкоўных і грамадскіх лідэраў (апублікавана 27 снежня)
Штодзённыя разважанні брата Мэцью напрыканцы кожнае вечаровае малітвы
Здымкі зробленыя падчас Сустрэчы

Сацыяльныя сеткі

Рэгулярныя абнаўленні адносна Сустрэчы будуць апублікаваны ў сацыяльных сетках, у прыватнасці на наступных старонках:
www.facebook.com/taize
www.instagram.com/taize
http://twitter.com/taize

Штодзённыя навіны для акрэдытаваных СМІ

Штодзённа акрэдытаваным праз рэгістрацыйную форму СМІ дасылаюцца прэс-рэлізы ў фармаце PDF.

Кантакты

Па больш падрабязную інфармацыю, пішыце на media taize.fr.

Афармленне месцаў малітвы

Serge — 2024-12-29T18:16:37Z

Сёлетняе афармленне катка Tondiraba, месца вечаровых малітваў, натхнёна працамі эстонскай мастачкі Ану Раўд. Ану Раўд, якая нарадзілася ў 1943 годзе, – вядомая эстонская мастачка па тэкстылю. Яна жыве і працуе на ферме ў сельскай мясцовасці недалёка ад Тарту. Сваё натхненне яна знаходзіць у традыцыйных матывах краіны, а таксама сузіраючы наваколле ды спаглядаючы праз вакно. Яна таксама актыўна ўдзельнічае ў прапагандзе мастацтва і народнай культуры Эстоніі.

Фарматы і матывы, якія выкарыстоўваюцца для афармлення, пагружаюць нас у зіму і холад, збліжаючы розныя элементы эстонскае вёскі і культуры. У цэнтры ўсяго гэтага перад намі адкрываецца простая сцэна: нараджэнне Езуса. У холадзе і снезе цёплае жыллё, гасцінныя яслі. Яслі становяцца тым цэнтрам, які збліжае нас у супольнай малітве, цяплом ахінае нас у самым сродку зімы.

Калі мы прадставілі наш праект аздаблення Ану Раўд, яна адрэагавала наступным чынам: «Мы пасярод цёмных лістападаўскіх дзён у Эстоніі, і мы чакаем святла, мы чакаем нараджэння караля, нараджэння Езуса».

Артыкул на гэтае старонцы паказвае некаторыя аспекты жыцця і творчасці мастачкі Ану Раўд.

Спеўнік

Serge — 2024-12-29T16:54:18Z

З 28 па 31 снежня вы можаце сачыць за вечаровымі малітвамі падчас Еўрапейскае сустрэчы ў Таліне праз YouTube-канал Taizé. Ніжэй спеўнік Сустрэчы, каб дапамагчы вам прыняць удзел.

Спеўнік Еўрапейскае сустрэчы ў Таліне