Taizé

Wstępne informacje praktyczne

s. Ania — 2025-06-14T20:33:33Z

Pod koniec roku 2025, w Paryżu i całym regionie Île-de-France odbędzie się kolejny etap pielgrzymki zaufania przez ziemię, animowanej przez ekumeniczną Wspólnotę Taizé. Na zaproszenie lokalnych kościołów różnych wyznań tysiące młodych ludzi z całej Europy, w wieku od 18 do 35 lat, spotkają się na modlitwie i wymianie myśli w atmosferze świętowania i braterstwa. Czekamy na Was i z radością Was powitamy!

Wydarzenie budujące jedność dla młodzieży z całej Europy

● Spotkanie jest dla wszystkich młodych ludzi w wieku 18-35 lat. Odpowiedzialni za grupy mogą być starsi.

● Tak wielu uczestników, jak to możliwe, zostanie ugoszczonych u mieszkańców. Poszukiwanie zakwaterowania zapewnią wspólnoty chrześcijańskie z Paryża i całego regionu.

Daty

● Przyjezd: niedziela rano, 28 grudnia 2025
● Wyjazd: czwartek po południu, 1 stycznia 2026

Przyjazd 26 grudnia

Potrzebujemy wolontariuszy, którzy przyjadą dwa dni wcześniej.

□ Grasz na instrumencie lub śpiewasz w chórze?
□ Chcesz pomóc w grupie pracy (dystrybucja posiłków, sprzątanie, przygotowanie miejsc modlitwy, transport, spotkania tematyczne, itp.)? Chcesz wesprzeć wspólnotę goszczącą w przyjmowaniu uczestników, prowadzeniu modlitw i porannego programu?

Najważniejsze punkty programu

□ Program będzie się składał każdego dnia ze wspólnych modlitw i wymiany myśli w małych grupach.

□ Rano młodzież zapozna się z lokalnymi inicjatywami, spotykając się z osobami będącymi świadkami nadziei.

□ Modlitwy południowe będą się odbywały w wielkich kościołach Paryża.

□ Po południu odbędą się warsztaty poświęcone szerokiej gamie tematów.

□ Wieczorne modlitwy będą gromadzić wszystkich uczestników w dużym miejscu w centrum miasta.

Zgłoszenia

● Istnieje możliwość zgłoszenia się jako wolontariusze od 26 grudnia, udział w kosztach będzie taki sam jak dla uczestników.

● Zgłoszenia na spotkanie będzie można dokonać na stronie internetowej Taizé od lata 2025 roku. Link zostanie opublikowany na tej stronie w odpowiednim czasie.

Więcej szczegółów — program, udziałw kosztach, zgłoszenia itp. — zostaną opublikowane w najbliższym czasie.

Listy otrzymane z okazji spotkania

s. Ania — 2025-01-17T12:54:15Z

Na tej stronie publikujemy pozdrowienia przysłane przez zwierzchników kościelnych i politycznych do uczestników 47. Europejskiego Spotkania Taizé w Tallinnie.

Papież Franciszek
Patriarcha ekumeniczny Bartłomiej
Arcybiskup Yorku Stephen Cottrell
Sekretarz generalna Światowej Federacji Luterańskiej ks. Anne Burghardt
Przewodnicząca Światowej Rady Metodystycznej bp. Debra Wallace-Padgett
Sekretarz generalny Światowego Aliansu Baptystycznego ks. dr Elijah Brown
Dyrektor ds. ekumenicznych Światowego Aliansu Ewangelicznego ks. Samuel van der Maas
Sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych, Antonio Guterrez
Przewodnicząca Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen
Prezydent Estonii Alar Kariss

Papież Franciszek

Drodzy młodzi ludzie,

W tym roku z okazji 47. Spotkania Europejskiego przygotowanego przez Wspólnotę z Taizé zebraliście się w Tallinie, na wybrzeżu Bałtyku. Papież Franciszek przesyła serdeczne pozdrowienia wam, braciom ze Wspólnoty, zwierzchnikom wszystkich wyznań chrześcijańskich oraz wszystkim osobom dobrej woli, które goszczą was w ostatnich dniach tego roku.

Podczas swojej podróży apostolskiej do trzech krajów bałtyckich w 2018 roku Ojciec Święty spotkał się z młodymi ludźmi w luterańskim Kościele św. Karola w Tallinie i powiedział słowa, które oddają również to, czym żyjecie w tych dniach: „Zawsze jest dobrze spotykać się, dzielić świadectwem życia, mówić o tym, co myślimy i czego pragniemy; i bardzo jest dobrze, kiedy gromadzimy się razem, my, wierzący w Jezusa Chrystusa” (Ekumeniczne spotkanie z młodymi ludźmi, 25 września 2018).

Spotykać się w duchu dzielenia się i braterstwa: jest to jeszcze ważniejsze w kontekście dnia dzisiejszego, kiedy nasz świat jest poddawany ciężkim doświadczeniom. Wiele krajów dotykają przemoc i wojna, wiele osób jest ofiarami nieludzkiego traktowania, jeszcze inni gubią się w obliczu społecznych nierówności i wielkich ekologicznych niebezpieczeństw.

W tych dniach w Tallinie chcecie jednak mieć „nadzieję ponad wszelką nadzieję”, jak mówi tytuł listu, który brat Matthew, przeor Taizé, napisał na nadchodzący rok. To wezwanie współbrzmi z tematem roku jubileuszowego, który wypełni rok 2025, i jest skierowane także do was, do każdego z was: „Wędrujcie w nadziei! Nadzieja przezwycięża wszelkie znużenie, wszelki kryzys i wszelki niepokój, dając nam silną motywację do pójścia naprzód, ponieważ jest darem, który otrzymujemy od samego Boga: On wypełnia nasz czas sensem, oświeca nas w drodze, pokazuje nam kierunek i cel życia”. (Orędzie Ojca Świętego na XXIX Światowy Dzień Młodzieży, 24 listopada 2024)

Drodzy młodzi ludzie, Ojciec Święty liczy na was i potwierdza zaufanie, jakie Kościół w was pokłada, ponieważ Kościół powszechny potrzebuje wszystkich was, by dzisiaj głosić dobrą nowinę o miłości Boga. Takie jest również znaczenie procesu synodalnego, który został podjęty przez Kościół katolicki i doprowadził do pięknego postępu w przyjaźni ekumenicznej z naszymi braćmi i siostrami z różnych wyznań chrześcijańskich.

Powierzając Panu każdego z was i wasze rodziny za pośrednictwem Maryi Dziewicy, Papież Franciszek z całego serca przekazuje wam swoje apostolskie błogosławieństwo i powierza siebie waszej modlitwie.

Kardynał Pietro Parolin, sekretarz stanu

Patriarcha ekumeniczny Bartłomiej

Drodzy młodzi przyjaciele,
Z wielką radością i sympatią przesyłam wam ten list z okazji Spotkania Europejskiego, zorganizowanego przez Wspólnotę z Taizé w pięknym mieście Tallinie. Wydarzenie to, które gromadzi młodych ludzi z różnych narodów i tradycji chrześcijańskich, jest żywym świadectwem naszej jedności w Chrystusie i wspólnego powołania, byśmy żyli jako uczniowie Zmartwychwstałego Pana.

Temat tegorocznego spotkania, „Nadzieja ponad wszelką nadzieję” stanowi zachętę do pogłębienia naszej wiary w Boga, który jest pierwszym i najważniejszym źródłem nadziei. Nadzieja ta, zakorzeniona w zmartwychwstaniu Chrystusa, wzywa nas, byśmy spojrzeli poza wyzwania naszych czasów. Jak napisał apostoł Paweł, „On to wbrew nadziei uwierzył nadziei” (Rz. 4,18). Jego przesłanie przypomina nam, że wiara otwiera drogę tam, gdzie pozornie jej nie ma.

W świecie naznaczonym podziałami, konfliktami i niepewnością jesteście zwiastunami nowej nadziei. Gromadząc się na modlitwie, rozmowie i refleksji, ukazujecie rzeczywistość Bożej miłości, która przenika granice i jednoczy serca w prawdziwej komunii. Swoim przykładem pokazujecie, że wiara chrześcijańska jest przemieniającą siłą, zdolną przynieść pokój i nadzieję nawet w najmroczniejszych czasach. Dlatego prosimy was, byście szczególnie modlili się za kraje i regiony pustoszone przez wojnę i konflikty, zwłaszcza za Ukrainę i Bliski Wschód.

Miasto Tallin wraz ze swym bogatym dziedzictwem duchowym i kulturowym staje się w tych dniach znakiem światła dla Europy i świata. Przez swoją obecność jesteście świadkami tego światła, którym jest Chrystus, „światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka” (J. 1,9). Światłość ta wzywa was, byście stali się budowniczymi pokoju, sługami Bożej sprawiedliwości i ambasadorami pojednania. W świecie tak często ogarniętym obojętnością i brakiem zrozumienia wasze zaangażowanie daje iskrę nadziei.

Pragniemy wyrazić wdzięczność Wspólnocie z Taizé, a zwłaszcza bratu Matthew, za nieustanne zaangażowanie na rzecz jedności chrześcijańskiej. Wasze świadectwo przypomina nam, że jedność nie jest odległym marzeniem, ale rzeczywistością, której możemy zakosztować tu i teraz, w pokorze i wzajemnej miłości. Dzieło Wspólnoty z Taizé inspiruje tysiące ludzi na całym świecie i przypomina, że wszyscy jesteśmy wezwani, by pracować na rzecz trwałego pojednania.

Drodzy młodzi, zachęcamy was, byście pielęgnowali relacje oparte na słuchaniu i wzajemnym szacunku. Każde spotkanie, każda rozmowa stanowi okazję do poznawania wewnętrznego bogactwa innych ludzi i dawania świadectwa pięknu Bożego stworzenia. Jesteście wezwani, by być budowniczymi komunii, by budować mosty tam, gdzie są mury i by oświecać świat przez swoje czyny i słowa.
Modlimy się, aby to Spotkanie Europejskie stało się źródłem inspiracji, duchowej odnowy i obfitych łask dla każdej i każdego z was. Niech Pan was prowadzi i umacnia na waszej drodze wiary i świadectwa. Ufamy, że to doświadczenie umocni w was pragnienie wspaniałomyślnego i oddanego służenia Kościołowi oraz społeczeństwu w nadchodzącym nowym roku.

Wasz żarliwy orędownik przed Bogiem

Arcybiskup Yorku Stephen Cottrell

Siostry i Bracia w Chrystusie,

Z wielką radością przesyłam wam pozdrowienia w czasie, gdy gromadzicie się w Tallinie na tegorocznym międzynarodowym spotkaniu młodych Europejczyków zorganizowanym przez Wspólnotę z Taizé. Spotkanie to jest wspaniałą okazją dla młodych uczestników i ich gospodarzy, by mogli rozpocząć nowy rok zjednoczeni w modlitwie, wspólnocie i nadziei.

Zachęcam każdego z was, abyście wykorzystali tę szansę bycia pielgrzymami nadziei i pokoju. Wspólnie wyruszając w drogę, nieśmy z sobą ducha Taizé, ducha, który wzywa nas do zjednoczenia, pojednania i miłości.

Gdy ponad trzydzieści lat temu po raz pierwszy przyjechałem do Taizé, ogromne wrażenie zrobił na mnie kościół, w którym trzy razy dziennie gromadziliśmy się na modlitwę. Ma on wiele wejść i wyjść, przypominających nam, że możemy zbliżyć się – a nawet odejść – różnymi drogami, ponieważ Chrystus gromadzi nas i rozsyła na różne sposoby i w różnych kierunkach. W centrum pozostaje jednak Chrystus i jego zaproszenie, abyśmy przyszli do Niego, by znaleźć nadzieję i pokój dla siebie i dla świata.

Jeśli nie czujesz się pewny, co to wszystko znaczy i po co tu przybyłeś, wiedz, że jesteś w dobrym towarzystwie. Tak jak Piotr, często stoimy przed Jezusem z mieszaniną radości i lęku, ale nie moglibyśmy stać w lepszym miejscu, bo to tutaj znajdujemy słowa życia wiecznego. Niech one cię prowadzą w nadchodzących dniach. I niech Chrystus pokieruje twoim życiem.

W czasie, gdy zabiegamy o Boże błogosławieństwo na nowy rok, modlę się, by ta pielgrzymka każdego z was zainspirowała do powrotu do domu z nowym postanowieniem budowania jedności i działania na rzecz pojednania. To dary, których tak bardzo potrzebuje nasz świat i Kościół.

Z pokojem i nadzieją

Sekretarz generalna Światowej Federacji Luterańskiej ks. Anne Burghardt

Drodzy młodzi, zgromadzeni przez Wspólnotę z Taizé w Tallinie,
Drodzy pielgrzymi nadziei i pokoju,

Serdeczne pozdrowienia w imieniu Światowej Federacji Luterańskiej, wspólnoty zrzeszającej Kościoły luterańskie na całym świecie, dla was wszystkich, którzy gromadzicie się w tym świątecznym czasie, kiedy świętujemy światłość przychodzącą na świat przez Jezusa Chrystusa. To tak ważne, by spotykać się osobiście, uważnie słuchać, trwać w dialogu, przemieniać się dzięki różnym spotkaniom. Gdy gromadzimy się w imię Boże, to ostatecznie sam Bóg przemienia nas poprzez te spotkania. Nie możemy przemienić się sami. Przemiana jest dziełem Boga, Ducha Świętego, który zawsze kształtuje nas, formuje jako ludzi pokoju, ludzi nadziei i jako wspólnoty pojednania i sprawiedliwości.

Przemiana potrzebuje czasu i wymaga wytrwałości oraz cierpliwości. Jako wyznawcy Chrystusa nie mamy dostosowywać się do świata, jak pisze św. Paweł w dwunastym rozdziale Listu do Rzymian, ale przemieniać się przez odnawianie umysłu. Duch Święty wzywa nas do tej ciągłej przemiany naszych własnych umysłów, serc i sposobów myślenia, co z kolei wpływa na wspólnoty, do których należymy, by i one stawały się wspólnotami nadziei w naszym świecie.

Wspólnota nadziei widzi brata lub siostrę w każdym człowieku. Poważnie traktuje to, co mówi Pismo o spotykaniu Jezusa Chrystusa w każdej osobie potrzebującej (Mt 25, 31-40). Występuje przeciw niesprawiedliwości, aby prawość wylała jak potok niewysychający (Am 5,24). Pomaga rozwijać dary wszystkich swoich członków bez względu na ich pochodzenie etniczne czy płeć (Gal 3,28) Poważnie traktuje także zadanie dbałości o Boże stworzenie (Rdz 2,15).

Wszystko to jest darem Ducha Świętego w nas i przez nas, w naszych wspólnotach i za ich pośrednictwem. Jesteśmy świadkami tej nadziei ponad wszelką nadzieję, nadziei, która przemienia świat.

Niech spłynie na was obfite błogosławieństwo, abyście mogli być błogosławieństwem dla innych.

W Chrystusie

Przewodnicząca Światowej Rady Metodystycznej bp. Debra Wallace-Padgett

Drogi bracie Matthew, drodzy młodzi Europejczycy,

W imieniu Światowej Rady Metodystycznej pozdrawiam was, którzy gromadzicie na wybrzeżu Bałtyku, w Tallinie, stolicy Estonii, z okazji Europejskiego Spotkania Młodych.

Czuję się zainspirowana waszą decyzją, by wejść w Nowy Rok w modlitwie i wspólnocie z innymi chrześcijanami. Wiedzcie, że przyłączę się do was sercem i duchem, żegnając modlitwą rok 2024 i witając 2025 między godziną 23:30 a północą czasu estońskiego w wigilię Nowego Roku.

Nasz świat przeżywa trudny czas ze względu na wojny, głód, zmianę klimatu i inne wyzwania. Ponadto wielu ludzi mierzy się z problemami zdrowotnymi, międzyludzkimi, duchowymi, emocjonalnymi i gospodarczymi. Chrześcijanie są jednak ludźmi nadziei dzięki naszej wierze w Jezusa Chrystusa. Nasza nadzieja spoczywa w Zmartwychwstałym Chrystusie, który daje nam nowe życie, rozpoczynające się teraz i trwające na wieki. Jak czytamy w II Liście do Koryntian 5,17: „Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe”.

Temat „nadziei ponad wszelką nadzieję” dobrze oddaje ducha chrześcijaństwa w naszej drodze przez życie. Oprócz tego, że jesteśmy ludźmi nadziei, jesteśmy też narzędziami Bożego pokoju poprzez nasze słowa i czyny. Obyście dzięki temu doświadczeniu modlitwy i wspólnoty wzrastali w swojej tożsamości „pielgrzymów nadziei, pielgrzymów pokoju”.

Moje modlitwy towarzyszą wam w tym ważnym czasie, gdy spotykacie się, modlicie i cieszycie swoim towarzystwem. Błogosławieństwo dla was, którzy pielęgnujecie „nadzieję ponad wszelką nadzieję”, teraz i zawsze.

W Chrystusie

Sekretarz generalny Światowego Aliansu Baptystycznego ks. dr Elijah Brown

Jako rodzina tworząca Światowy Alians Baptystyczny zbieramy się, by świętować i uczestniczyć w radości waszego zimowego zgromadzenia, gdzie rozpoczniecie Nowy Rok w modlitwie i w chrześcijańskiej wspólnocie. Wasze spotkanie odbieramy jako głęboki wyraz jedności w Chrystusie.

Światowy Alians Baptystyczny (Baptist World Alliance, BWA) jest światową wspólnotą chrześcijańską założoną w 1905 roku i czerpiącą z ponad 400 lat wspólnej historii. Dziś działa w 134 krajach i reprezentuje ponad 51 milionów ochrzczonych wiernych. Obejmując wszystkie części świata, BWA istnieje jako wyraz zasadniczej jedności baptystów w Panu Jezusie Chrystusie. Razem podzielamy wspólne wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa i złączeni jesteśmy Bożą miłością, by wspierać, zachęcać i umacniać siebie nawzajem, głosząc i przeżywając Ewangelię Jezusa Chrystusa wobec zagubionego i obolałego świata.

Wasze oddanie i zaangażowanie w naszą wspólną wiarę jest naprawdę inspirujące. Gdy się gromadzicie, w waszych działaniach widzimy świadectwo wartości kluczowych dla BWA – wartości żarliwego życia Ewangelią i wspierania życia duchowego następnego pokolenia chrześcijan. Wspólnota chrześcijańska jednoczy się poprzez wspólną wiarę ponad różnicami kulturowymi, w przymierzu na rzecz wspólnej przemiany w Chrystusie, wspólnych relacji i wspólnego uczestnictwa w misji Boga.

W tym świątecznym czasie, pośród udręk i tragedii nękających ludzkość, chcemy przekazać przesłanie nadziei wszystkim, którzy biorą udział w spotkaniu, młodym uczestnikom i ich gospodarzom. My również powtarzamy zachętę, abyście byli „pielgrzymami nadziei, pielgrzymami pokoju”. Gdy będziecie snuć refleksje nad wyzwaniami, przed którymi stoi nasz świat, niech dodadzą wam odwagi obietnice Chrystusa, który wzywa nas, byśmy byli budowniczymi pokoju i zwiastunami Jego nadziei. Niech ten czas odnowi w was siłę i wewnętrzne przekonanie, by dawać wyraz tej nadziei we wszystkich aspektach waszego życia, w waszych wspólnotach i poza nimi.

Obyście znaleźli nową inspirację i siłę. BWA chce was wspierać i stać u waszego boku w drodze z naszym Panem Jezusem Chrystusem.

Modlimy się, by łaska Boża nieustannie prowadziła was na waszych ścieżkach.

Dyrektor ds. ekumenicznych Światowego Aliansu Ewangelicznego ks. Samuel van der Maas

„Przeto, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu.” (1Kor, 15,58)

Drodzy przyjaciele,

W tych mrocznych dniach łatwo byłoby ulec pokusie zniechęcenia, patrząc na to, co ludzkość robi sobie nawzajem i całemu stworzeniu.

Nasz pan Jezus Chrystus przyszedł jednak po to, by naprawić to, co zepsute, by dać perspektywę zamiast beznadziei, by nauczać i umożliwić tym, którzy za nim idą życie Miłością, a nie egoizmem i nienawiścią – aby pokój stał się możliwy.

Przynosicie nam wszystkim wielką otuchę, inwestując swój czas, pieniądze i energię, kierowani tą najważniejszą motywacją: być zawsze „pielgrzymami nadziei, pielgrzymami pokoju”.

Dziękuję wam, że nie rezygnujecie, ale szerzycie tę perspektywę i tę rzeczywistość, której potrzebuje dzisiejszy świat.

Patrząc na wszystko, co się dzieje, widząc wszędzie tyle bólu możecie pomyśleć, że wasze starania niewiele mogą zmienić.

Nabierzcie jednak otuchy: wasze zaangażowanie nigdy nie jest daremne w Panu!

Z pozdrowieniami i wdzięcznością

Sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych, Antonio Guterrez

Przesyłam najserdeczniejsze pozdrowienia wszystkim uczestnikom 47. Europejskiego Spotkania Młodych.

Kiedy jako student uczestniczyłem w jednym ze spotkań przygotowanych przez Taizé, zainspirowały mnie wartości urzeczywistniane przez wspólnotę, pokój, współczująca miłość, solidarność.

Przesłanie tego roku, mieć „nadzieję ponad wszelką nadzieję” jest niezbędne, jak nigdy wcześniej.

Wszędzie na świecie szaleją konflikty, pogłębiają się nierówności, mowa nienawiści rozdziera tkankę społeczną i otaczają nas zmiany klimatu.

Widzę jednak nadzieję u młodych ludzi, którzy wszędzie na świecie, wzywając do zmian, torują nowe drogi. Nikt inny niż wy, strażnicy przyszłości, nie ma większego udziału w torowaniu drogi ku lepszej przyszłości. A Organizacja Narodów Zjednoczonych każdego dnia podejmuje wysiłki, by ta nadzieja umacniała się i rosła.

To właśnie dlatego Pakt dla Przyszłości oraz Deklaracja o Przyszłych Pokoleniach, przyjęte we wrześniu przez państwa członkowskie ONZ, zawierają zobowiązania mające na celu wzmocnienie znaczącego udziału młodych ludzi w podejmowaniu decyzji na szczeblu narodowym i światowym.

Dziękujemy wam za wasze zaangażowanie we wprowadzanie pokoju, trwały rozwój i prawa człowieka na całym świecie. ONZ jest z wami i ze wszystkimi, którzy starają się budować świat bardziej sprawiedliwy, zdrowy i inkluzywny.
Życzę wam wszystkiego najlepszego na tegoroczne spotkanie.

Przewodnicząca Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen

Drogi bracie Matthew,
Drodzy przyjaciele Taizé,

Jestem pewna, że to spotkanie pozostawi wam niezatarte wrażenia – tak jak zdarzyło się to mnie, kiedy dwa lata temu uczestniczyłam w takim spotkaniu. Nadal pielęgnuję wspomnienie tamtych dni. Wiarę i pasję młodych ludzi, których spotkałam. Czas ciszy i czas śpiewu. Ale także słowa mądrości brata Aloisa i wielu innych.

Wtedy wybraliście temat „Bądźmy twórcami jedności”. Doskonale pasował do czasów narastającej polaryzacji. W tym roku, po raz kolejny, temat wybrany przez brata Matthew odzwierciedla realia, w jakich żyjemy. Czas wojny i smutku, ale również czas, w którym nadzieja stawia opór wszelkim przeciwnościom – nadzieja ponad wszelką nadzieję.

Pomyślcie o wydarzeniach rozgrywających się w Syrii, kraju, z którym wasza wspólnota jest szczególnie związana. Po czternastu latach wojny domowej i pół milionie ofiar, teraz możliwy jest nowy początek. Nowy początek podobny do tego, który wyobrażał sobie ojciec Paolo Dall'Oglio, który, zupełnie jak wy, poświęcił swoje życie na dialog między religiami i dlatego został uprowadzony przez terrorystów z ISIS. Niektórzy z was znają jego historię – ojciec Paolo uważał, że do jedności między wszystkimi Syryjczykami nie można dojść przez represje, ale jedynie przez pojednanie. Wierzył, że ponad dyktaturą może powstać nowa demokratyczna Syria. Urzeczywistnienie tego marzenia nie będzie łatwe. Wielu Syryjczyków, w tym także wspólnoty chrześcijańskie, troszczą się o przyszłość. Powinniśmy czuwać nad tym, żeby wszystkie mniejszości były chronione i wszystkie religie szanowane. Bo jednak po tak długim czasie cierpienia do Syrii wraca nadzieja.

Jak napisał brat Matthew, nadzieja jest czym innym niż bierne oczekiwanie. W istocie nadzieja jest aktywną walką z rezygnacją. Nigdzie nie jest to bardziej oczywiste niż w Ukrainie. Codziennie bomby wciąż spadają na ukraińskie miasta i codziennie naród ukraiński podnosi się i stawia opór agresorowi. Oni wiedzą, że poddanie się nie doprowadzi do pokoju, ale jedynie do utraty wolności. Potrzebują naszego wsparcia, żeby nie zgasł płomień nadziei. Opór – a nie rezygnacja – jest jedyną drogą w stronę sprawiedliwego i trwałego pokoju.

W tym okresie w ciągu roku chrześcijanie na całym świecie świętują narodziny Nadziei. Niech to doroczne spotkanie da wszystkim wam siłę by wciąż mieć „nadzieję ponad wszelką nadzieję”. Obyście wy i wasze rodziny cieszyli się spokojnym Bożym Narodzeniem i szczęśliwym nowym rokiem.

Prezydent Estonii Alar Karis

Drodzy młodzi przyjaciele Taizé,

Bardzo się cieszę, że zjechaliście się do Tallina, najbardziej na północ wysuniętej stolicy, która kiedykolwiek gościła noworoczne Europejskie Spotkanie Młodych. Tegoroczne spotkanie przejdzie też do historii jako najliczniejsze zgromadzenie młodych chrześcijan, jakie kiedykolwiek miało miejsce w Estonii.

Motto spotkania, Pielgrzymka Zaufania, odnosi się do tego, czego często brakuje w dzisiejszym świecie – zaufania między ludźmi, państwami i narodami. Wy, młodzi, możecie znacząco przyczynić się do tego, żeby zapewnić w przyszłości więcej zaufania niż dziś. Zaufanie jest fundamentem wszystkiego, jest zatem ważne, by nie tylko o nim mówić, ale w oparciu o nie działać, każdy według swoich możliwości. Zaufanie buduje również pewność siebie i odwagę, której potrzebują dzieci, młodzi i dorośli. Dzięki wzajemnemu zaufaniu i wspólnej pracy możemy mieć nadzieję, że Europa przyszłości będzie mieć waszą twarz i będzie przez was tworzona. I że będzie zjednoczona i silna.

Mam nadzieję, że oprócz programu spotkania, znajdziecie także czas na poznawanie Tallina i atrakcji oferowanych przez to dawne hanzeatyckie miasto, które przez wieki gromadziło ludzi z różnych zakątków świata. Estonia jest znana w świecie jako państwo cyfrowe i kraina jednorożców, ale jest jeszcze wiele rzeczy które musimy dopiero zobaczyć i przeżyć.

Witajcie w Tallinie, witajcie w Estonii!

Komunikat | Z Tallina do Paryża, pielgrzymi nadziei i pokoju

s. Ania — 2025-01-03T07:04:02Z

30 grudnia 2024 w Tallinie w Estonii brat Matthew, przeor Ekumenicznej Wspólnoty z Taizé, ogłosił miejsce kolejnego Spotkania Europejskiego; odbędzie się ono w Paryżu i w całym regionie Île-de-France od 28 grudnia 2015 do 1 stycznia 2026.

[1]

Do zaproszenia arcybiskupa Laurenta Ulricha, metropolity Paryża, i wszystkich katolickich biskupów regionu paryskiego przyłączyli się zwierzchnicy Kościołów protestanckich i prawosławnych na poziomie krajowym i regionalnym.

Trzech współprzewodniczących Rady Kościołów Chrześcijańskich Francji, arcybiskup Éric de Moulins-Beaufort, pastor Christian Krieger i metropolita Dimitrios również podpisali wspólny komunikat.

W ostatnich miesiącach bracia z Taizé również odwiedzali zwierzchników lokalnych społeczności i władze cywilne, także panią mer Paryża i regionu Île-de-France, ich wsparcie będzie niezbędne, by wydarzenie się udało. Pani mer Paryża, Anne Hidalgo, nagrała przesłanie video, inne dodamy w najbliższych tygodniach.

Ogłoszenie na żywo

Zapowiedź spotkania w Paryżu została podana w ten poniedziałek pod koniec modlitwy wieczornej, transmitowanej na kanale YouTube Taizé.

Arcybiskup Laurent Ulrich, arcybiskup Paryża, obecny w Tallinie podczas całego spotkania, zabrał głos w Arena Tondiraba, aby zaprosić młodych ludzi na spotkanie w Paryżu za rok.

Konferencja prasowa do odtworzenia później

Zapowiedź kolejnego Spotkania Europejskiego padła pod warunkiem zachowania tajemnicy w poniedziałek 30 grudnia podczas konferencji prasowej na Konsystorzu Luterańskiego Kościoła Estonii. Video jest dostępne na zamówienie.

Kontakt dla prasy

media taize.fr

Komunikat dla prasy | poniedziałek, 30 grudnia 2024

[1] Zdjęcie: Taizé Media Team / Filip Škrlep

Codzienne rozważania - brat Matthew

s. Ania — 2024-12-31T17:37:00Z

Na tej stronie znajdują się codzienne rozważania wygłaszane każdego wieczoru w Tallinie przez brata Matthew, od 28 do 31 grudnia. Można również uczestniczyć w modlitwach na żywo poprzez linki opublikowane na tej stronie.

Sobota, 28 grudnia

Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że razem spędzimy te dni w Tallinie. Przybyliście w pielgrzymce do Estonii ze wszystkich prawie krajów europejskich i z innych kontynentów, żeby modlić się, wymieniać doświadczenia i być dzisiaj znakiem nadziei dla naszego kontynentu . Po długiej podróży jesteście zmęczeni, obiecuję więc, że nie będę mówił zbyt długo.

Dzisiaj wieczorem są z nami arcybiskup Urmas Vilmaa z estońskiego Luterańskiego Kościoła Ewangelickiego i Regina z kościoła Missio w Tallinie.

- “Czym dla waszego Kościoła jest udział w tym spotkaniu?”

Arcybiskup mówi kilka słów o udziale swojego Kościoła.

- “Czym dla ciebie, młodej Estonki, jest to spotkanie?”

Regina mówi kilka słów.

Pamiętam moją pierwszą wizytę w Tallinie, trzydzieści lat temu. Kiedy przyjechaliśmy z drugim bratem na dworzec kolejowy Balti Jaam, czekała na nas grupa młodych ludzi. Śpiewali i przynieśli kwiaty. Serdeczność ich powitanie bardzo mnie poruszyła i nigdy tego nie zapomniałem.

Dzisiaj żyjemy w innej epoce, czy jednak nie ma w nas pragnienia, by opuścić strefę komfortu, co jest wyrazem tęsknoty za wzajemnym porozumieniem? Pomaga nam to zrozumieć, że jesteśmy wezwani do czegoś więcej niż to, co dostrzegamy na pierwszy rzut oka.

Otrzymaliście już list “Nadzieja ponad wszelką nadzieję”, napisany na to spotkanie i na kolejne spotkania w nadchodzącym roku. W tych dniach wspólnie będziecie rozważać różne aspekty tego tematu, Czy w czasach, kiedy łatwo może nas zniechęcić to, co widzimy na świecie i w społeczeństwie, jesteśmy gotowi słuchać się nawzajem i odkrywać, co zostało złożone w sercu drugiego człowieka?

Żeby napisać ten list, dużo czasu spędziłem słuchając młodych ludzi mieszkających na obszarach ogarniętych wojną. Uderzyły mnie ich odwaga i wytrzymałość. Wielu z nich mówiło, jak ważna jest dla nich wiara w zetknięciu z trudnymi warunkami życia.

Wiara, która jest prostym zaufaniem miłości Boga i która rozumie, że dzięki zmartwychwstaniu Jezusa śmierć nigdy nie ma ostatniego słowa. Dzielili się swoją nadzieją, nadzieją ponad wszelką nadzieję, ponieważ liczy ona na nowe życie, które tryska tam, gdzie wszystko wydaje się stracone.

Dzisiaj wieczorem podczas modlitwy słyszeliśmy Magnificat, śpiew Maryi, matki Jezusa. Młoda kobieta znalazła się w sytuacji, jakiej nigdy sobie nie wyobrażała. Żyjąc w kraju okupowanym, zrozumiała, jak ważna jest wiara w Boga i umiała odpowiedzieć “tak” na to, o co prosił Bóg.

Odwiedziła kuzynkę Elżbietę, która również oczekiwała niespodziewanych narodzin. Podobnie jak Maryi, nam również potrzebne są osoby, które potwierdzą to, co zrozumieliśmy z prośby Boga, choć z trudem ośmielamy się w to uwierzyć.

Potwierdzenie, jakie Maryja otrzymała od kuzynki, sprawiło, że podjęła pieśń uwielbienia. Zobaczyła, jak Bóg wywyższa pokornych i że strąci władców z tronu. Jest to obraz świata, który pod znakiem miłosiernego Boga jest światem sprawiedliwości i pokoju, gdzie nikomu niczego nie brakuje. Kiedy słyszę te słowa, coś we mnie ośmiela się wierzyć, że okoliczności mogą się zmienić a moja nadzieja odrodzić.

Chcę was zachęcić, aby w tych dniach śpiewać kantyk Maryi. Kiedy go śpiewacie, módlcie się o zmianę sytuacji. Pamiętajmy o osobach żyjących pod władzą opresyjnych reżimów, tęskniących jednak za sprawiedliwością i pokojem. Bardzo dobrze pamiętam śpiewającą rewolucję z 1991 roku, która przyczyniła się do tego, że Estonia odzyskała swoją niezawisłość. Wielu młodych ludzi, z którymi rozmawiałem, przygotowując ten List, mówiło jak ważny jest śpiew, by odbudować nadzieję i zdobyć się na odwagę, by wytrwać.

Potrzeba odwagi, by mieć nadzieję. W Liście jest cytat z peruwiańskiego teologa, Gustavo Gutierreza. Napisał on: “Bóg nie zapomni o przymierzu, wierność jest przede wszystkim pamięcią. [...] Pamiętanie nie oznacza bycia niewolnikiem przeszłości. Pamiętanie o tym, co wczoraj, jest ważne, ale ważne jest dlatego, że pomaga nam postawić na jutro”.

Nie możemy zapominać o przeszłości, ale możemy na nią patrzeć, aby tworzyć teraźniejszość i krok po kroku budować naszą przyszłość. Czy nie tak działa Bóg? Przez Ducha Świętego Bóg nieustannie działa w nas i wokół nas, przemieniając nasze rany i wieńcząc nasze radości.

Nie zapominajmy o przeszłości, ale odważmy się mieć nadzieję ponad wszelką nadzieję.

Niedziela, 29 grudnia

Dzisiaj uczestniczyliście w nabożeństwach w przyjmujących was parafiach. Wiemy, że wielu z was jest zakwaterowanych w szkołach, wielkich salach, a niektórzy w koszarach wykorzystywanych ostatnio jako miejsce przyjmowania uchodźców.

Kiedy jako młody człowiek w 1985 roku brałem udział w Europejskim Spotkaniu w Barcelonie, najpierw mieszkałem w dużej szkole. Nie tego się spodziewałem i nie było to łatwe. Ale powoli stało się to ważnym doświadczeniem życia we wspólnocie i dzielenia się. Wzajemna troska, gotowość służenia i zgoda na skromne warunki życia ukształtowały moją wizję przyszłości.

Podczas tego spotkania macie również szeroki wybór różnych warsztatów, w których będziecie uczestniczyć. Mam nadzieję, że będą was wspierać w waszych poszukiwaniach i pozwolą spotkać zaangażowanych Estończyków, których świadectwo będzie nas umacniać na naszej drodze wiary.

Wczoraj powiedziałem, że nie możemy zapominać przeszłości, ale możemy na nią patrzeć tak, by budować teraźniejszość i przygotowywać przyszłość. W tak wielu naszych krajach jesteśmy poranieni wydarzeniami z przeszłości i dzisiaj nadal odczuwamy tamte rany. Inni spośród was, zwłaszcza osoby z Ukrainy, wciąż przeżywają koszmar wojny. Za chwilę usłyszymy Andrianę i Martę, które przyjechały ze Lwowa.

Poprzedni tydzień spędziłem w Libanie. Z jednym z moich braci, który pochodzi z tego kraju,w czasie poprzedzającym Boże Narodzenie odwiedzaliśmy różne wspólnoty religijne. Wiecie, że Bliski Wschód jest obecnie rozdzierany przez wojnę. Mamy tam wielu przyjaciół i nasze odwiedziny były niewielkim znakiem solidarności z nimi.

Wielkoduszne przyjęcie w kraju, w którym jest tak wiele zniszczeń, zaparło mi dech. W wielu częściach Libanu budynki są zrujnowane, ale ludzie wykazują obecnie niesamowitą odporność, ponownie otwierając swoje sklepy i usuwając gruz. Ta odporność jest sposobem stawiania oporu przemocy, której nie da się powstrzymać.

Dzisiaj panuje ogromna niepewność. Wojna może wrócić. Mimo to, osoby, które spotykaliśmy, dzieliły się z nami radością Bożego Narodzenia. Ich wiara była światłem, które jaśnieje wśród ciemności.

Na południu kraju spotkaliśmy również szejka muzułmańskiego. Jego dom został zburzony, a część okolicznych wiosek jest wciąż niedostępna. Bomby nie przestawały spadać, kiedy on, czekając na księdza, który mógłby dopełnić niezbędne obrzędy, chował również zmarłych chrześcijan.

Kiedy w czasie ostatnich nalotów rozmawiałem z młodymi Libańczykami, można było wyczuć ich nadzieję na przyszłość pokojową i sprawiedliwą. Ich odwaga była namacalna, nawet jeśli w pobliżu była rozpacz. Słyszeliśmy tego wieczoru apostoła Pawła piszącego do pierwszych chrześcijan w Rzymie: “Spodziewamy się tego, czego nie widzimy”. Odczułem to bardzo mocno, kiedy słuchałem tych młodych ludzi. Spotkania z poprzedniego tygodnia potwierdziły to, co słyszałem wcześniej.

Sam Jezus urodził się w ubóstwie w czasach, kiedy w kraju, w którym miał żyć, nic nie było oczywiste. My także możemy się znaleźć w sytuacji, w której nie widzimy drogi przed sobą. W zetknięciu z różnymi zdarzeniami możemy czuć się źli i zagubieni, czy może jednak to pobudzi nas do działania? Zacytowana w Liście osoba, która spotkała jednego z naszych braci, powiedziała ostatnio “Wypełnia mnie twórczy gniew”. Najprostsze gesty mogą stać się oznaką naszego pragnienia, by mieć nadzieję.

Słyszymy również w czytaniu biblijnym, że stworzenie jęczy. Nasza poraniona ludzka rodzina jest częścią poranionego stworzenia, gdzie wszystko jest dane, wszystko jest kruche i wszystko jest połączone. Co wybiera każdy z nas powołany do okazania troski o nasz wspólny dom, dobro stworzone przez Boga?

Kiedy w maju odwiedzałem Ukrainę, spotkałem tak wielu ludzi, młodych i starszych, którzy poświęcali swój czas i siły pomagając innym. Myślę o tym młodym dyrektorze domu dziecka, o kobiecie, która prowadzi szkolenia z pierwszej pomocy i medycyny urazowej, o wdowie, której mąż zginął w zeszłym roku, a ona prowadzi stowarzyszenie dla dzieci specjalnej troski.

Chciałbym poprosić Andrianę i Martę, aby powiedziały do nas kilka słów.

Andriano – Co wam pozwala mieć nadzieję w obecnej sytuacji?

Mówiąc uczciwie, nie zawsze jest łatwo zachować nadzieję, kiedy patrzy się na tak długo

trwającą niesprawiedliwość. Jednak tym, co nam pomaga jej nie utracić, jest wiara.

Wierzymy, że to, co dla ludzi jest niemożliwe, możliwe jest dla Boga. Po czarnej nocy zawsze wchodzi słońce. Wierzymy, że On jest zawsze z ludźmi, którzy cierpią i czuje nasz ból. Wiemy również, że nie zostawia nas samych w tej trudnej sytuacji.

Marto – Jak możemy się modlić za was w nadchodzącym czasie?

W tym trudnym i ponurym czasie ważne jest, byśmy byli zjednoczeni w modlitwie i trzymali się razem. Prosimy, żebyście się z nami modlili o niepodległość Ukrainy, o powstrzymanie agresji skierowanej przeciwko naszemu krajowi, o mądrość dla rządzących i o nadejście pokoju. Módlcie się za wszystkie osoby, które w tej okrutnej i bezsensownej wojnie straciły życie, za tych, którzy stracili bliskich, domy, za naszych żołnierzy, którzy z narażeniem życia chronią nas każdego dnia. Niech wrócą do wszystkich swoich rodzin zdrowi i cali. Módlcie się za wszystkich, którzy zostali wzięci do niewoli, ranni, którzy odczuwają ból fizyczny lub psychiczny, którzy cierpią albo są w potrzebie. Dziękujemy za wasze modlitwy, wszystkie je odczuwamy!

Jutro rano przeczytacie drugą część “Listu” Słuchać ludzi nadziei i fragment Biblii wskazany w aplikacji spotkania. Będziecie rozważać takie dwa pytania “Czy w swoim życiu spotkałem świadków nadziei?” i “Czego się od nich nauczyłem?”. Być może moglibyście zacząć się nad nimi zastanawiać już dziś wieczorem.

Naszą wieczorną modlitwę zakończy chwila modlitwy wokół ikony krzyża. Każdy z was, kto tego pragnie, może podejść i modlić się przy krzyżu, powierzyć Jezusowi swoje zmartwienia i kłopoty, a także cierpienia ludzi na świecie. Chrystus przyjmuje każdego z nas takimi, jakimi jesteśmy, i podobnie jak to robił podczas swojego ziemskiego życia, towarzyszy nam w naszych pytaniach i wątpliwościach, tak samo dzieli z nami naszą radość. Odnawia naszą nadzieję.

Poniedziałek, 30 grudnia

Jesteśmy już na półmetku naszego europejskiego spotkania w Tallinie. Chciałbym złożyć ogromne podziękowania wspólnotom chrześcijańskim tego miasta i okolic, władzom samorządowym oraz zespołowi młodych wolontariuszy z różnych krajów, którzy przygotowali spotkanie.

Warunki nie zawsze były łatwe, ale z pomocą bardzo prostych środków stworzyliście coś, co pozostanie w sercach wielu osób, zarówno uczestników spotkania, jak i Estończyków. Dziękuję za odwagę i wytrwałość, które okazaliście przygotowując drogi nadziei dla nas wszystkich.

Dziś wieczorem usłyszeliśmy fragment Ewangelii wg św. Mateusza, w którym Jezus ulitował się na widok tłumu idącego za nim. Jego wzruszenie zmieniło się w troskliwe i skuteczne działanie. Najpierw uzdrowił znajdujących się w tym tłumie chorych. Wkrótce zapadła noc. Jego przyjaciele chcieli odesłać ludzi, żeby poszukali jedzenia.

Jezus, zamiast się z nimi zgodzić, poprosił przyjaciół, żeby sprawdzili, co już mają. Wrócili z pięcioma bochenkami i dwiema rybami, z czymś, co wydawało się zupełnie niewystarczające w zestawieniu z wielkością potrzeb. Jezus podziękował za to niewiele, co znaleźli, połamał chleb a Jego przyjaciele podzielili jedzenie pomiędzy zgromadzonymi. Zostało więcej, niż potrzebowali.

Jezus nie zgodził się na rezygnację w sytuacji, która wydawała się niemożliwa. Posiłek, który wtedy przygotował, jest przedsmakiem tego, co nadejdzie w pełni Bożej przyszłości. Nasz głód i nasze pragnienie zostaną zaspokojone na każdym poziomie.

Ta historia może kształtować naszą nadzieję, jak jest napisane w Liście, nadzieja staje się “jak kotwica dla statku. Pomaga trwać, kiedy szaleje burza. Pozwala żyć dzięki drobnym znakom wierności naszemu powołaniu i dzięki powierzonym nam ludziom. Jest również jak hełm, który nas chroni od nieszczęść, jakie mogą na nas spaść”.

Wracając do domu, zaczniecie o tym myśleć. Czym jest dla was to niewiele, co macie do oddania Jezusowi, aby w waszych wspólnotach, Kościołach i duszpasterstwach mogła rozkwitnąć nadzieja? Najmniejsze znaki bardzo się liczą. Prorok Jeremiasz kupił ziemię w swoim mieście, mimo że groziło mu zniszczenie. Znaki nadziei dają odwagę wszystkim, są nadzieją dla rodziny ludzkiej, dla Bożego stworzenia.

Możemy tyle zrobić z pomocą prostych środków. To spotkanie przygotował niewielki zespół młodych wolontariuszy, kilku braci z Taizé, kilka sióstr świętego Andrzeja i miejscowych chrześcijan. Czyż zamiast szukać czegoś spektakularnego, nie wybrali oni skromnych gestów słuchania się nawzajem, budowania zaufania i przyjaźni, które przekazują to, co w Ewangelii najistotniejsze i pomagają nam coraz bardziej zagłębiać się w tajemnicę komunii, którą jest Ciało Chrystusa, Kościół?

Od wielu lat nasza Wspólnota z Taizé przygotowuje Pielgrzymkę Zaufania. Od czasu do czasu ta pielgrzymka staje się widoczna, jak teraz podczas Europejskiego Spotkania w Tallinie, ale także w wiosce Taizé w czasie cotygodniowych spotkań dla młodych ludzi. To sposób, by wzajemnie zachęcać się na naszej codziennej drodze wiary, sposób, by pozwolić Chrystusowi odnawiać naszą nadzieję tak, byśmy mogli zmierzyć się z wyzwaniami, które spotykamy, gdziekolwiek jesteśmy.

Będziemy bardzo szczęśliwi mogąc was gościć w Taizé podczas letnich spotkań i być może niektórzy z was będą mogli spędzić z nami tydzień przed lub po Jubileuszu Młodych, który latem będzie się odbywał w Rzymie.

Ale gdzie odbędzie się nasze kolejne Spotkanie Europejskie?
Odbędzie się w kraju, w którym się znajduje siedem głównych łańcuchów górskich...
W kraju, który produkuje 1600 różnych rodzajów serów…
W kraju, który trzykrotnie organizował zimowe Igrzyska Olimpijskie…
W mieście zbudowanym nad piękną rzeką…
Gdzie niedawno odbudowano katedrę...

Następne Spotkanie Europejskie odbędzie się w Paryżu i w regionie Île-de-France.

Poprosiłem arcybiskupa Laurenta Ulricha, żeby powiedział kilka słów i zaprosił was wszystkich do Paryża i Île-de-France od 28 grudnia 2025 do 1 stycznia 2026.
Mówi arcybiskup

Brunette jest z Pontoise : Co dla młodych ludzi z regionu paryskiego oznacza udzielenie gościny kolejnemu Spotkaniu Europejskiemu?
Brunette odpowiada

Jutro powiemy więcej o Pielgrzymce Zaufania przez Ziemię, mamy kilka nowych pomysłów, jak możemy nieustannie razem odnawiać nadzieję w nadchodzącym czasie. Teraz, jak w czasie poprzednich wieczorów, będziemy się modlić wokół krzyża.

Wtorek, 31 grudnia

Dziś rano w małych grupach czytaliście razem rozdział “Starajmy się mieć nadzieję” z Listu. Zastanawialiście się nad pytaniem “Co nam pomaga patrzeć ponad trudnościami, kiedy mamy kłopoty?”.

To, czym się dzieliliście, przygotuje was na drogę powrotną, ponieważ jeśli nawet doświadczenie tych dni w Tallinie było ważne, jego wartość wzrośnie, kiedy będzie to miało wpływa na nasze codzienne życie.

Jak powiedziałem wczoraj, nasze spotkanie przygotowała ekipa młodych wolontariuszy. Tego wieczoru dwoje z nich, Ismael z Boliwii i Natali z Estonii są z nami. Chcemy im podziękować za ich starania.

Chcę spytać Ismaela: “Co pozwoliło wam zachować nadzieję mimo przeszkód, na jakie trafialiście?”.
Ismael odpowiada

Natali, na co po spotkaniu masz nadzieję dla mieszkańców Tallina i pielgrzymów, którzy przyjechali, żeby w nim uczestniczyć?
Natali odpowiada

Dla nas wyzwaniem jest pytanie, jak rozpoznać obecność Boga pośród naszych zmagań? Chociaż wywodzimy się z bardzo różnych sytuacji, jak możemy pozostać ludźmi nadziei? W języku Kikuyu ze wschodniej Afryki jedną z cech Boga jest “godny nadziei”, Bóg, w którym możemy pokładać nadzieję.

Objawia się to w całym życiu Jezusa, w Jego śmierci i zmartwychwstaniu. A przecież Jezus rzeczywiście uczestniczy w trudach ludzkiej egzystencji, nawet w śmierci. Nie uciekł od tego. Jeśli nasza nadzieja ma naprawdę wzrastać, musimy zmierzyć się z rzeczywistością, jaką ona jest, ale widzieć ją w świetle Bożych obietnic. Nic, nawet śmierć, nie może odłączyć nas od wiernej miłości Boga.

A jednak, nawet jeśli to wiemy, nie zawsze otrzymamy odpowiedź, jakiej się spodziewamy. W dzisiejszym wieczornym czytaniu z Ewangelii wg św. Marka spotykamy kobiety przy grobie Jezusa. “Kto nam odsunie kamień?” pytały. Pogodziły się ze swoją słabością. Nie znają odpowiedzi.

Kiedy jednak podniosły wzrok, kamień był już odsunięty i zobaczyły młodego mężczyznę ubranego na biało. Mówi się nam, że kobiety były zaniepokojone. Przeżywały szok z powodu tego, co zobaczyły i usłyszały. Coś na co nigdy nie ośmieliłyby się mieć nadziei, wydarzyło się.

Młody człowiek powiedział kobietom, że Jezus zmartwychwstał. Nie ma Go w grobie. I dodał “idźcie i powiedzcie to uczniom i Piotrowi”. Kobiety zostały apostołkami, co oznacza “posłane”. Zostały posłane do uczniów mężczyzn i do Piotra. Podniesienie statusu kobiet i ich nowa służba są symbolem nowego stworzenia, nowej nadziei, którą przyniósł Jezus.

Jezus wyprzedził ich do Galilei, tam, gdzie zaczęła się ewangelia. To sugeruje nowy początek, a także powrót do korzeni. Kobiety jednak uciekły od grobu ogarnięte strachem i zdumieniem. Być może dlatego, jak to nam przekazano, nic nikomu nie powiedziały.

Marek w swojej ewangelii dwukrotnie używa słowa tłumaczonego jako strach - raz żeby opisać reakcję swoich przyjaciół na uciszenie burzy (Mk 4, 41) i znowu, żeby opisać ich reakcję na przemienienie Jezusa (Mk 9, 6). Oba te konteksty sugerują, że powinniśmy raczej mówić trwoga nie strach. Kobiety nic nikomu nie powiedziały, ponieważ ogarnęła je trwoga.

Kobiety potrzebowały czasu, żeby przetrawić to, co przeżyły. Podobnie jak one, wracacie do Galilei, do swoich rodzinnych stron. One podróżowały razem, jak wielu z was. Wy, podobnie jak one, możecie stać się pielgrzymami nadziei, którą poniesiecie ze sobą. A ta nadzieja, jest, być może, nadzieją na pokój.

Czy w tych dniach, wywodząc się z różnych tradycji, krajów, Kościołów i będąc w różnym wieku, nie żyliśmy jako znak nadziei, którą nam obiecuje zaufanie do zmartwychwstałego Chrystusa? Ponieważ Chrystus jest naszym pokojem i daje nam pokój, jako pielgrzymi nadziei stajemy się również pielgrzymami pokoju.

Pokój bez sprawiedliwości nie jest prawdziwym pokojem, istnieje jednak również wolność wewnętrzna, która wynika ze zwykłego zaufania, które nazywamy wiarą. Czy kiedy walczymy o sprawiedliwy pokój, gdziekolwiek mieszkamy, zrobimy wszystko, co tylko możliwe, by zachować wewnętrzną wolność?

W każdy piątek w Taizé modlimy się w ciszy o pokój na świecie. Może tak być, że nie otrzymujemy odpowiedzi, na które czekamy, ale trwanie w obecności Boga może wzbudzić nas jakieś intuicje. Niektóre z nich, kiedy dzielimy się nimi z innymi, mogą poprowadzić nas do działania. Czy tak jak będziecie to robić dziś wieczorem, czekając na nowy rok, będziecie mogli także modlić się regularnie o pokój w waszych Kościołach i grupach?

Czy moglibyście również nawiązać kontakt z kimś, kto mieszka w kraju dotkniętym wojną, i wspierać go, wysyłając regularne emaile lub rozmawiając na face-time? Czy również byłoby możliwe wspieranie w ten czy inny sposób ludzi żyjących pod władzą opresyjnych reżimów? Wielu z was w tych dniach spotkało młodych Ukraińców. Bądźcie z nimi w kontakcie! Nie zapomnimy o was!

Niech Duch Święty, Duch Chrystusa zmartwychwstałego, prowadzi nas, byśmy zostali pielgrzymami nadziei i pielgrzymami pokoju. Czy jesteśmy gotowi mieć nadzieję ponad wszelką nadzieję?

Śpiewnik

s. Ania — 2024-12-30T09:04:07Z

Od 28 do 31 grudnia można śledzić modlitwy wieczorne ze spotkania w Tallinnie na kanale YouTube Taizé. Publikujemy śpiewnik, aby ułatwić wszystkim uczestniczenie w modlitwie.

Śpiewnik na Spotkanie w Tallinnie

Modlitwy na żywo

s. Ania — 2024-12-30T08:55:28Z

Od 28 do 31 grudnia na tej stronie można śledzić na żywo modlitwy wieczorne ze Spotkania w Tallinnie. Linki są także podane poniżej, aby można było je obejrzeć w późniejszym czasie.

Sobota, 28 grudnia o 19.00 czas wschodnio-europejski (GMT +2)

Niedziela, 29 grudnia o 19.00 (EET)

Pojiedziałek, 30 grudnia o 19.00 (EET)

Wtorek, 31 grudnia o 19.00 (EET)

Ostatnie informacje dla zgłoszonych uczestników

s. Ania — 2024-12-26T09:52:00Z

Zabierz ze sobą

Prosimy przypomnieć wszystkim uczestnikom z twojej grupy, aby zabrali do Tallinna:

karimatę i śpiwór

butelkę termosową

kubek, talerz, łyżkę na śniadanie

znaki odblaskowe (jeśli je mają)

kapcie (wchodząc do domu zdejmuje się buty)

latarkę (aby oszczędzić baterię telefonu)

rozgałęziacz aby ułatwić ładowanie telefonów

strój kąpielowy do wspólnych pryszniców

instrumenty muzyczne na Święto Narodów

Europejskę Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ)

dokument tożsamości (dowód osobisty lub paszport) i jego kserokopię

podkładkę piankową do siedzenia na podłodze

lekarstwa, których potrzebujesz

księża zabierają albę, stułę i jeśli możliwe zestaw do odprawiania mszy

Jeśli przyjeżdżasz samochodem:

Zabierz ze sobą wyposażenie zimowe! Należy pamiętać, że od 1 grudnia każdy samochód osobowy wjeżdżający do Estonii z innego kraju musi być wyposażony w opony zimowe spełniające estońskie normy techniczne. Wymóg posiadania opon zimowych dotyczy pojazdów o kategorii nadwozia M1, N1, O2 oraz L6e i L7e.

Udział w kosztach

Każda osoba musi wypełnić kartę uczestnika i przekazać ją wspólnocie goszczącej po przybyciu na miejsce.

DOWNLOAD

Następnie otrzymasz torbę do odbierania jedzenia podczas wieczornego wydawania posiłków. Odpowiedzialni za grupy lub osoby indywidualne, które nie wysłały swojego udziału w kosztach z wyprzedzeniem, będą musieli przekazać go - wyłącznie w euro (€) - wieczorem 28/12 w Tondiraba przed rozdaniem kolacji. Jednakże, ułatwieniem byłoby wcześniejsze uregulowanie go kartą za pośrednictwem formularza zgłoszeniowego.

Zakwaterowanie

Do Bożego Narodzenia kontynuujemy apel o gościnność, ale nie będzie łóżka dla każdego: zdecydowana większość uczestników będzie zakwaterowana zbiorowo (szkoły, puste mieszkania, obiekty sportowe...). Zorganizowanie wspólnego życia i prowadzenie porannego programu z innymi uczestnikami będzie wymagało hojności, umiejętności i kreatywności. Każdy musi zabrać ze sobą śpiwór i karimatę!

Prześlemy wam adres miejsca, w którym 28 grudnia zostaniecie przyjęci w Tallinie i okolicach. Stamtąd każdy uczestnik zostanie wysłany do miejsca zakwaterowania.

Duże grupy zostaną podzielone na podgrupy liczące maksymalnie 15-25 osób i każda z tych podgrup zostanie przyjęta w innym miejscu. Dlatego osoby odpowiedzialne za większe grupy otrzymają listę różnych adresów miejsc przyjęcia. Wyślemy ci kilka kontaktów dla każdej z podgrup, które utworzysz. Należy wyznaczyć osobę, która będzie odpowiadać za każdą podgrupę, tak aby każda z nich mogła komunikować się ze swoim miejscem przyjęcia i poinformować je w przypadku opóźnień logistycznych związanych z podgrupą (anulowanie przyjazdu kogoś z uczestników, opóźnienie w podróży itp.) Upewnij się, że trasa do Tallinna umożliwia każdej podgrupie dotarcie do jej miejsca przyjęcia.

Przyjazd

Osoby przyjeżdżające 26 grudnia dojazd do

Kaarli Kool, Kaarli puiestee 10

gdzie będą przyjęte.

Osoby przyjeżdżające 27-go i nieposiadające zakwaterowania na pierwszą noc powinny skontaktować się z nami mailem:

info taizetallinn.ee

Wywiad z młodymi ludźmi z Tallinna

s. Ania — 2024-09-19T16:35:39Z

Wywiad przeprowadzony w Taizé w maju 2024 r. z Matyldą, Mihkelem, Jaagupem, Luukasem i Marge – czterema uczniami i nauczycielką ze szkoły średniej Kaarli Kool w Tallinnie.

1/ Jakie jest najpiękniejsze lub najciekawsze miejsce w Estonii?

• Mihkel: Panorama Tallinna nad zatoką. Widzę ją każdego ranka, kiedy jadę z mojego domu w Viimsi do centrum miasta.

• Marge: Moczary Meenikunno.

• Jaagup: Pierwsze co przychodzi na myśl to morze, bo jest po prostu przepiękne. Kolejne miejsce, które przychodzi mi na myśl to Nõva, w dzielnicy Läänemaa. Przyroda jest tam piękna i jest wiele leśnych ścieżek do spacerów. Znajduje się tu także najstarszy drewniany kościół w Estonii kontynentalnej, który został zbudowany przez rybaków po tym, jak zostali uratowani przed straszliwą burzą na morzu i ich modlitwa została wysłuchana.

• Luukas: Według mnie to wyspa Hiiumaa. Ma piękną przyrodę i wspaniałe plaże. Jest piękna nie tylko w lecie. Kiedy zima jest wystarczająco mroźna i jest wystarczająco dużo lodu, można przejechać po morzu z portu Rohuküla do portu Heltermaa. Bardzo ciekawym przeżyciem jest także przeprawa promem przez zamarznięte morze.

• Matilda: Kuressaare na wyspie Saaremaa. Dla mnie jest tam jak w domu, bo stamtąd pochodzą moje korzenie. Większą część wyspy pokrywają lasy, więc zimą wszystko wygląda pięknie, a miejscowi lubią organizować bitwy na śnieżki.

2/ Które miejsce w Tallinnie jest najbardziej znaczące i dlaczego?

• Marge: Dzielnica Roterman. To nowa dzielnica zbudowana w starych fabrykach ze stylowymi apartamentami o nowoczesnej architekturze, biurami, butikami…

• Jaagup: Oczywistą odpowiedzią jest stare miasto w Tallinnie, ponieważ jest tak piękne i fajne. Stare miasto jest tak dobrze zachowane, że spacer po nim jest jak cofnięcie się w czasie. Można je zwiedzać godzinami. Inną odpowiedzią jest „promenada” Reidi. To bardzo ładny deptak wzdłuż morza, z którego można oglądać promy przypływające i odpływające z Tallinna, a na końcu rozciąga się piękny widok na panoramę miasta. Stamtąd można również łatwo dotrzeć do pięknego parku Kadrioru.

• Luukas: Zgadzam się również z Jaagupem, że widok, który trzeba zobaczyć, to stare miasto w Tallinnie. Warto poznać jego ciekawą historię i opowieści o duchach, które się z nią wiążą. Innym wspaniałym miejscem, które warto zobaczyć, to widok miasta rozciągający się z platformy widokowej. Na starym mieście można zwiedzić parki i ogrody, na przykład Taani kuninga aed lub Vanalinn oraz trzech mnichów z brązu. Mają oni wysokość 2,5 metra i znajdują się w Ogrodzie Króla Danii: Ambrosius „Czekający mnich”, Bartholomeus „Modlący się mnich” i Claudius „Obserwujący mnich”. Rzeźby są ubogacone efektami świetlnymi i tablicą informacyjną umieszczoną na murze miasta. Z nimi też związane są liczne opowieści o duchach.

• Mihkel: Plaża miejska i panorama miasta, którą widziałem od najmłodszych lat.

• Matilda: Pałac Kadriorg, oficjalna rezydencja naszego prezydenta. Ma naprawdę ładny park. W pobliżu znajduje się też fajne muzeum sztuki.

3/ Co jest najpiękniejszym dziełem sztuki w kulturze narodu estońskiego w całej jego historii aż do dzisiaj?

• Wszyscy uczniowie razem: festiwal piosenki i rękodzieła.

• Parada z okazji Dnia Niepodległości 24 lutego.

• Luukas: Dla mnie najważniejszy jest festiwal piosenki, ale kolejna naprawdę piękna uroczystość odbywa się 24 lutego, w dniu naszej niepodległości. Ludzie z całego Tallinna, a niektórzy nawet z dalszych zakątków świata, przyjeżdżają wczesnym rankiem, tuż przed świtem, na wieżę Pikk Hermann, aby zobaczyć jak wraz ze wschodzącym słońcem wznosi się na maszt narodowa flaga. Podczas podnoszenia flagi wszyscy śpiewają hymn narodowy. Całość trwa około 40 minut i obejmuje odczytanie manifestu niepodległości oraz śpiewanie patriotycznych pieśni. To naprawdę tworzy poczucie wspólnoty i przynależności, gdy rodacy spotykają się i świętują.

• Jaagup: Nasza kultura sauny. Kiedy idziesz do sauny, oczyszczasz swoje ciało, ale także duszę. Jest to miejsce, w którym można rozmawiać z innymi ludźmi z pewnością siebie, ale także miejsce, w którym można siedzieć w ciszy i pobyć z własnymi myślami. Kiedyś odbywały się zawody: kto zostanie dłużej w saunie? Rekord należy do Estończyka, który spędził 16 minut w saunie o temperaturze 140°C, polewając gorące kamienie wodą co 30 sekund. Zazwyczaj optymalna temperatura to 70-90°C. Estońska firma opracowała sauny igloo, które są sprzedawane na całym świecie.

• Matilda: Mamy również kulturę zanurzania się w lodzie, co zwykle robi się zaraz po wyjściu z sauny, aby wywołać szok w naszym ciele. Myślę też, że wybrzeże bałtyckie jest czymś bardzo potężnym i odgrywa dużą rolę w naszej kulturze i życiu do dziś.

• Mihkel: Kolejnym unikalnym tworem kultury naszego narodu jest sławetny „Kalevipoeg”, główny bohater estońskiego folkloru. „Kalevipoeg” to silna i odważna postać, często przedstawiana jako olbrzym, który wyruszył na epickie wyprawy i bitwy z nadprzyrodzonymi wrogami, aby chronić swój lud. Ponieważ Kalevipoeg jest tak epickim bohaterem, mam wrażenie, że większość estońskich chłopców stara się być jak on. To ogromnie wspiera i buduje naszą kulturę.

4/ Co Estonia mogłaby wnieść i czym się podzielić, aby zbudować wspólną przyszłość w dziedzinie kultury, nauki, technologii?

• Luukas: Firma Bolt powstała w Estonii założona przez dwóch braci, Markusa i Martina Villigów. Do tej pory w Estonii powstalo 10 jednorożców (firm wartych ponad miliard dolarów): Skype, Playtech, Wise, Bolt, Pipedrive, Zego, ID.me oraz Gelato, Veriff i Glia.

• Matilda: Samojezdne autobusy, używane w naszych kampusach uniwersyteckich.

• Jaakup: Aplikacja internetowa i mobilna Pipedrive to narzędzie do zarządzania relacjami z klientami. Firma zatrudnia ponad 1000 pracowników w ośmiu biurach w Europie i dwóch biurach w USA. Korzysta z niej ponad 100 000 klientów na całym świecie.

• Marge: Dostawy z użyciem robotów. Ludzie pomagają robotom w zimie, gdy zdarza im się utknąć w śniegu lub gdy są zdezorientowane i nie mogą przejść przez ulicę.

• Mihkel: Estończycy są znani jako najbardziej innowacyjny naród w Unii Europejskiej. Mamy 1090 start-upów na milion mieszkańców. Osobiście chciałbym wzbogacić nasz kraj poprzez rozwój osobisty i bycie sobą. Chcę również stać się znaną postacią na świecie. Bycie rozpoznawalnym to jedno, ale jeszcze ważniejsze jest bycie szanowanym. Chcę, aby moi rodacy byli ze mnie dumni. Moja misja to inspiracja, nauczanie i rozwój aż do końca moich dni.

5/ Jakie są najważniejsze wyzwania stojące przed młodymi ludźmi w Estonii?

• Mihkel: Dla mnie były to lata szkolne, a co ważniejsze, odnalezienie siebie. Do tej pory moim głównym wyzwaniem jest bycie sobą i budowanie mojej tożsamości.

• Jaagup: Myślę, że dość dużym problemem dla wielu młodych ludzi w Estonii są uzależnienia. Wielu młodych ludzi uzależnia się od rzeczy, które nie są dla nich dobre (takich jak nikotyna czy alkohol) w bardzo młodym wieku.

• Matilda: Lęk, depresja i uzależnienie to rzeczy, z którymi zmaga się większość młodych ludzi w dzisiejszych czasach. Głównym powodem jest to, że ludzie czują potrzebę bycia doskonałymi w różnych dziedzinach i nie mogą skupić się na jednej rzeczy, aby ją opanować.

• Kilku studentów: strach przed wojną.

• Luukas: Obecnym wyzwaniem jest zmiana systemu edukacji, zwłaszcza dla rosyjskojęzycznej mniejszości (26% całej populacji), ponieważ politycy chcą przejść na naukę wyłącznie w języku estońskim. Niedawno ukazał się artykuł o rosyjskich rodzicach, którzy narzekali, że nie są w stanie pomóc dzieciom w nauce, ponieważ jest ona przekazywana w nieznanym im języku i nie ma wystarczającej liczby nauczycieli estońskojęzycznych.

6/ Kto z otaczających cię osób jest światłem, ponieważ czyni życie innych ludzi pięknym?

• Jaagup: Moja rodzina. Zawsze są przy mnie, gdy ich potrzebuję. Zawsze mnie wspierają, bez względu na to, co robię.

• Matilda: Moje siostry, zawsze mnie wysłuchają. Nie boję się z nimi dzielić. Wiedzą, co powiedzieć i kiedy to powiedzieć.

• Marge: Członkowie mojego kościoła. Ponieważ jestem jedyną chrześcijanką w rodzinie, jest mi łatwiej dzielić się tym, co mnie spotyka, z moją wspólnotą kościelną.

• Luukas: Ja najpierw pomyślałbym o moim rodzeństwie. Ponieważ jestem najstarszy, mogę ich wspierać i żyję w przekonaniu, że tworzę z nimi wspomnienia. Chcę, żeby zapamiętali mnie jako kochającego i troskliwego. W dzieciństwie dużo się razem bawiliśmy i mamy tyle wspaniałych wspomnień.

• Mihkel: Moi dwaj bracia. Mogą się zaprzyjaźnić z każdym. Są w stanie doprowadzić do dialogu nawet chrześcijanina i satanistę.

7/ Gdyby Jezus przyszedł dzisiaj do Tallinna, kogo odwiedziłby w pierwszej kolejności, aby głosić swoją nowinę o nadziei, uzdrowieniu i wolności?

• Kilka głosów: Pojechałby do Lastnamae i odwiedziłby łódź z tysiącami uchodźców z Ukrainy.

• Jaagup: Myślę, że poszedłby do parku Tammsaare. Przechodzi tamtędy mnóstwo ludzi i kręci się tam mnóstwo młodych.

• Matilda: Wyobrażam Go sobie, jak jedzie do Kopli, żeby pomagać wszystkim uzależnionym i bezdomnym. Jest tam wielu ludzi, którzy się zmagają z tego typu problemami.

Informacje praktyczne i program

s. Ania — 2024-09-04T09:42:00Z

Zdjęcie: Raigo Tõnisalu

Daty

sobota 28 grudnia 2024 – środa 1 stycznia 2025

Kto może uczestniczyć?

Spotkania Europejskie są przeznaczone dla młodych ludzi w wieku od 18 do 35 lat. Osoba dpowiedzialna za grupę może być starsza. Wszyscy mieszkańcy Tallinna są zaproszeni na wspólne modlitwy i popołudniowe spotkania tematyczne.

Zakwaterowanie

Około czterdziestu wspólnot chrześcijańskich w Tallinnie i okolicach przygotowuje się na przyjęcie gości. Poszukują one rodzin goszczących na cztery noce, cztery śniadania i obiad w dniu 1 stycznia. Jeśli liczba uczestników przekroczy liczbę miejsc w rodzinach goszczących, zapewnione zostaną miejsca wspólnego zakwaterowania w halach sportowych lub szkołach. Osoby niepełnosprawne powinny być zgłoszone przed 1 listopada, aby był czas na znalezienie dla nich odpowiedniego zakwaterowania.

Jak mogę wziąć udział w spotkaniu, jeżeli mam własne zakwaterowanie?

Jeżeli już zorganizowałeś sobie własne zakwaterowanie na czas spotkania, podczas dokonywania zgłoszenia należy koniecznie podać swój adres zamieszkania. Następnie po przyjeździe trzeba zgłosić się w punkcie przyjęcia, aby otrzymać program, bilety itp. Twoi gospodarze powinni skontaktować się z najbliższą wspólnotą goszczącą i wyjaśnić, że będziesz tam uczestniczyć w programie.

Po przyjeździe

Uczestnicy zostaną przyjęci bezpośrednio we wspólnotach goszczących. W tym roku nie będzie scentralizowanego przyjęcia w dniu 28 grudnia. Począwszy od 20 listopada, ekipa przygotowująca spotkanie w Tallinnie będzie wysyłać zarejestrowanym uczestnikom dane kontaktowe osób odpowiedzialnych za powitanie ich we wspólnotach, do których zostali przydzieleni. Każdy uczestnik (lub lider grupy lub podgrupy) będzie kontaktował się sam ze wspólnotą goszczącą w Tallinnie e-mailem lub telefonicznie od końca listopada do świąt Bożego Narodzenia, aby uzgodnić szczegóły dotyczące przyjazdu i przyjęcia: współrzędne GPS wspólnoty goszczącej, czas przyjazdu, ostatnie zmiany w składzie grupy, ewentualne specjalne potrzeby uczestnika grupy, czas wyjazdu itp. Uczestnicy otrzymają karty na posiłki i transport publiczny na podstawie liczb podanych w formularzu zgłoszeniowym i udziału w kosztach przesłanego do 8 grudnia.

Dla osób odpowiedzialnych za grupy
Aby w każdej miejscu była różnorodność uczestników, duże grupy, które przyjadą na spotkanie, zostaną podzielone między różne wspólnoty goszczące, w podgrupach po 15-20 uczestników.
Jeśli przyjeżdżacie autobusem, ważne jest, aby z wyprzedzeniem wyjaśnić firmie transportowej, że w Tallinnie będzie kilka przystanków, tak aby każda podgrupa mogła zostać dowieziona do przydzielonej jej wspólnoty goszczącej. Możemy wskazać miejsce parkingowe dla autobusów, ale nie możemy zapewnić zakwaterowania kierowcom autobusów.

Program

Sobota, 28 grudnia 2024

8.00 – 11.00 Przyjazd uczestników i ich przyjęcie bezpośrednio w goszczących wspólnotach, do których zostali przydzieleni, a następnie w rodzinach.
15.30 spotkanie we wspólnotach goszczących i wspólny wyjazd na kolację i modlitwę
17.30 początek wydawania kolacji (z prowiantem na obiad następnego dnia)
19.00 modlitwa wieczorna (do 20.15) i powrót do rodzin goszczących między 21.00 a 22.00

Niedziela, 29 grudnia
śniadanie u rodzin
11.00 niedzielna liturgia w goszczącej wspólnocie
13.30 posiłek (prowiant) w centrum miasta
14.30 spotkania tematyczne w centrum miasta
17.30 początek wydawania kolacji (z prowiantem na obiad następnego dnia)
19.00 modlitwa wieczorna (do 20.15) i powrót do rodzin goszczących między 21.00 a 22.00

Poniedziałek i wtorek, 30 i 31 grudnia
śniadanie u rodzin
9.00 modlitwa poranna i program we wspólnotach goszczących
12.30 posiłek (prowiant otrzymany poprzedniego dnia) w drodze do centrum miasta
13.00 modlitwa południowa w kościołach w centrum miasta
14.30 30/12: spotkania tematyczne związane z wiarą i życiem duchowym, zaangażowaniem społecznym, kulturą i sztuką; 31/12 spotkania narodowe
17.30 wydawanie kolacji (z prowiantem na obiad następnego dnia)
19.00 modlitwa wieczorna i powrót do rodzin goszczących między 21.00 a 22.00

We wtorek 31 grudnia: o 23.00 czuwanie w intencji pokoju na świecie i Festiwal Narodów we wspólnotach goszczących, powrót do rodzin przed 2 nad ranem.

Środa, 1 stycznia 2025
śniadanie u rodzin
10.00 poranna modlitwa/ celebracja i pożegnanie w goszczących
13.00 obiad w rodzinach goszczących
16.00 wyjazd

Katolicka Eucharystia
Większość wspólnot goszczących będzie wywodzić się z różnych tradycji protestanckich. Będzie to okazja do ich poznania. Katolicka Eucharystia będzie odprawiana każdego dnia, późnym popołudniem, dla tych, którzy pragną w niej uczestniczyć.

Formularz zgłoszeniowy
Zgłoszenia można przesyłać do 30 listopada.

Udział w kosztach

Uczestnicy spotkania proszeni są o udział w kosztach spotkania (wyżywienie, przejazdy na miejscu, itp.). Kwota ta zależy od kosztów utrzymania w różnych krajach:

Dla Polaków orientacyjny udział w kosztach wynosi:
dla młodych ludzi 80 €,
dla uczestników lub osób odpowiedzialnych za grupy, które prowadzą działalność zawodową pozwalającą im na większy wkład, proponujemy 120 €.

Tę samą sumę wpłacają osoby, które przyjadą 26 grudnia.

Udział w kosztach trzeba wpłacić kartą bankową przez formularz zgłoszeniowy przed 8 grudnia. Jeżeli wolisz zrobić przelew bankowy, prosimy o kontakt spotkania taize.fr. UWAGA: dokonana wpłata nie podlega zwrotowi! W przypadku płatności kartą kredytową automatycznie otrzymasz dowód wpłaty. Jeśli potrzebujesz również paragonu, poproś o niego w momencie dokonywania wpłaty, a nie później.

Podróż

Autokary będą zorganizowane:
z Warszawy: https://katolicydlasrodowiska.pl/eu... Bilet w obie strony: €135
z Berlina: https://www.regenbogen-tourservice....

Ci, którzy potrzebują podróżować samolotem, mogą skorzystać z oferty przygotowanej przez AirBaltic: osoby podróżujące do Tallinna na Spotkanie Europejskie (daty podróży w okresie od 24 grudnia do 5 stycznia) mogą skorzystać z kodu rabatowego TAIZETLL24.

26 grudnia – przyjazd osób do pomocy

Potrzebujemy wolontariuszy, którzy przyjadą dwa dni wcześniej. Grasz na instrumencie lub śpiewasz w chórze? Chcesz pomóc w grupie pracy (dystrybucja posiłków, sprzątanie, przygotowanie miejsc modlitwy, transport, spotkania tematyczne, itp.)? Chcesz wesprzeć wspólnotę goszczącą w przyjmowaniu uczestników, prowadzeniu modlitw i porannego programu?

Przyjęcie 26 grudnia będzie między 9.00 a 13.00 w centrum miasta. Otrzymasz wstępne informacje i zostaniesz przydzielony/a do wspólnoty goszczącej. Piątek 27 grudnia upłynie na tworzeniu ekip pracy, próbach chóru i muzyków oraz przygotowaniach do przyjazdu uczestników do wspólnot goszczących w Tallinnie i okolicach.

Temperatura w Tallinnie

Nie zapomnij zabrać ze sobą ciepłych ubrań i izolującego obuwia. Pod koniec grudnia średnie temperatury wynoszą około 0 °C, ale należy być przygotowanym na temperatury poniżej 0. Grudniowe dni trwają 6 godzin. Słońce wschodzi po godzinie 9.00 i zachodzi na długo przed 16.00. Sprawdź prognozę pogody przed wyjazdem i zabierz ze sobą odpowiednie rzeczy!

Nie zapomnij

sprawdzić, czy posiadasz ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej,
Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ),
dokumentu tożsamości (dowodu osobistego lub paszportu) i jego kserokopii,
pary kapci (zwyczajowo zdejmuje się buty przed wejściem do domu),
telefonu z ładowarką,
czegoś do siedzenia na podłodze,
zdjęć rodziny, grupy, kościoła itp.,
mały upominku dla rodziny goszczącej,
śpiworu i karimaty do spania na podłodze,
lekarstw, których potrzebujesz.

Ochrona osób

Prosimy o uważne przeczytanie strony dotyczącej Ochrona osób. Będzie ona uzupełniana i aktualizowana w miarę zbliżania się spotkania.

Przygotowania

Zapraszamy do przygotowania duchowego do spotkania przez wysłuchanie cotygodniowych "Wprowadzeń biblijnych z Taizé" publikowanych na Spotify i refleksję nad podanymi pytaniami.

W mediach społecznościowych @taizetallinn znajdziesz wiadomości ze zdjęciami z przygotowań.
Zobacz prezentację wideo: Multimedia.
Przeczytaj trochę o kontekście spotkania: Pielgrzymka zaufania będzie kontynuowana nad brzegiem Bałtyku.

Modlitwy ze śpiewami z Taizé

s. Ania — 2024-07-24T16:14:46Z

Z okazji Igrzysk Olimpijskich w Paryżu, Konferencja Episkopatu Francji uruchomiła projekt Holy Games, aby zapewnić duchowe wsparcie dla tego sportowego wydarzenia.

Wspólnota z Taizé poprowadzi modlitwy:

▪ 28/07, 20:00 - Kościół Sainte-Marie-Madeleine (Place de la Madeleine, 75008 Paryż);
▪ 30/07, 18:30 - Église Sainte Marthe (118 Avenue Jean-Jaurès, 93500 Pantin);
▪ 31/07, 18:30 - Église Sainte Marthe (118 Avenue Jean-Jaurès, 93500 Pantin);
▪ 04/08, 18:45 - Modlitwa za wolontariuszy „Holy Games”;
▪ 06/08, 20:30 - Bazylika katedralna Saint Denis (1 Rue de la Légion d'Honneur, 93200 Saint-Denis).